Recensie

Recensie Film

Opgroeien in de schaduw van genocide

Drama De burgeroorlog tussen Hutu’s en Tutsi’s in Burundi wordt door de ogen van de tienjarige Gaby bekeken. Dat werkt, al houdt ‘Small Country: An African Childhood’ het niet helemaal vol.

Scène uit ‘Small Country: An African Childhood’
Scène uit ‘Small Country: An African Childhood’

Aan het bescheiden rijtje films over de bloedige burgeroorlog tussen Hutu’s en Tutsi’s – Hotel Rwanda uit 2004 is de bekendste – kan nu Small Country worden toegevoegd. Het is de verfilming van de semi-autobiografische roman van de Franse rapper Gaël Faye over zijn jeugdjaren in buurland Burundi, als kind van een Tutsi-moeder en Franse vader. Ze wonen in de hoofdstad Bujumbura in een villa met bedienden.

Het eerste half uur van Small Country: An African Childhood (oorspronkelijke titel: Petit pays) benadrukt de onschuldige jeugd van de tienjarige Gaby en zijn zusje Ana: gejatte mango’s verkopen, kattenkwaad uithalen en de schooljuf pesten. Ook zien we dat zijn Hutu- en Tutsi-vrienden niet vrij zijn van vooroordelen. Het perspectief ligt consequent bij Gaby, die half meekrijgt dat het huwelijk van zijn ouders niet denderend is. De alarmerende berichten op de radio volgt hij minder goed dan zijn vader Michel, een bouwopzichter.

Alles verandert als in 1993 een Hutu-president aantreedt, wat veel Tutsi’s – van oudsher de heersende klasse – niet accepteren. Bij een staatsgreep wordt die president vermoord, het begin van een burgeroorlog die tot 2005 voortduurde. In buurland Rwanda organiseren extremistische Hutu’s dan een genocidale campagne tegen Tutsi’s.

Lees ook deze recensie van Gaël Fayes boek ‘Petit pays’

Het sterke van Small Country is dat deze extreem bloedige strijd met naar schatting 300.000 doden grotendeels buiten beeld blijft: we horen schoten in de verte, toenemende paniek bij Michel en bezorgdheid bij moeder Yvonne over het lot van haar familie in Rwanda. Zodra de film poogt te laten zien wat de gevolgen zijn van oorlog en genocide wordt hij minder subtiel. Het blijft uiteindelijk lastig zoiets onbestaanbaars als volkerenmoord goed recht te doen.