Recensie

Recensie Muziek

Durfvioliste voert muziek Coll meeslepend uit

Gustavo Gimeno en zijn Orchestre Philharmonique de Luxembourg wijdden de nieuwste aflevering van hun componistenportretten aan Francisco Coll (1985). Na Stravinsky en Debussy nogal een onbekende naam, maar absoluut een vondst. Coll is de enige pupil van Thomas Adès, met wie hij een soort exuberant expressionisme en een voorliefde voor uitersten gemeen heeft. Bovendien heeft Coll een klik met de geweldige durfvioliste Patricia Kopatchinskaja, die vlak voor de pandemie zijn Vioolconcert in première bracht. Het is een meeslepend drieluik, met hoogenergetische, wispelturige delen. Het zwaartepunt ligt bij het broeierige middendeel, dat laveert tussen duistere wagneriaanse tonen en een etherische vioolsolo, sensueel en van grote schoonheid. Verder bevat de cd vier speelse Iberian miniatures voor viool en kamerorkest, de flitsende ouverture Hidd’n blue en de symfonie Mural. Het flamboyante Aqua cinerea, Colls opus 1, klinkt ongewoon volwassen voor werk van een negentienjarige.