Opinie

Aras, de redder van Nieuw-West

Column Amsterdam

Auke Kok

Ergens in de Koran staat: ‘Niets anders zal ons treffen dan hetgeen Allah ons heeft voorgeschreven.’ Het is een van de wapenen waarmee Aras de mensen naar binnen praat, hier voor de ingang van het stadsdeelkantoor in Nieuw-West. De mensen naar binnen praten is zijn passie, Aras doet het met overgave. Welk argument de twijfelaars ook naar voren brengen om zich mogelijk niet te laten vaccineren, de geboren Turk Aras, sinds negen jaar in Nederland, heeft zijn antwoord klaar. Begint iemand over het geloof, slaat Aras toe met: „Het staat al geschreven wanneer je dood gaat, dus wat maakt zo’n prikje dan nog uit?”

Geen speld tussen te krijgen.

Al tweehonderd mensen heeft Aras deze GGD-vaccinatielocatie aan Plein ’40-’45 binnengepraat. Hij heeft de score bijgehouden. Het lijkt geen opschepperij: met zijn open blik onder een zorgvuldig gecoiffeerde haardos lijkt hij je alles te kunnen aansmeren. Zijn strak vormgegeven baardje doet de rest. Toe mensen, geloof Aras nou maar, dit heertje van 26 zegt: laat je vaccineren.

‘Wat denk je nou, dat ze je hier dood willen hebben? Dat er varkensbloed in zo’n injectienaald zit? Denk even na’

‘Uit onderzoek blijkt dat inwoners met een migratieachtergrond meer twijfelen over vaccinatie en afwachtend zijn. Bijvoorbeeld door veel onbeantwoorde vragen en het ontbreken van betrouwbare bronnen met passende informatie.’ Was getekend: GGD Amsterdam.

Hier in Slotermeer zijn de niet-Westerse migranten in de meerderheid; de vaccinatiegraad is er relatief laag. Werk aan de winkel voor Aras, hij komt hier graag naartoe. De Leidenaar heeft al op verscheidene GGD-locaties meegeholpen de broodnodige ‘passende informatie’ te verstrekken, maar liefst staat hij aan het weidse Plein ’40-’45, voor het hoge Tuinstadkantoor.

Deze plek is het chillst van allemaal, zegt hij. Leuke mensen, fijn uitzicht ook.

Op deze kalme novembermiddag, de witte vlaggen van de GGD slap langs hun masten met uitzicht op een rechthoekige plas, waarin een al even rechthoekig etablissement, richt Aras zich glimlachend tot een vader met twee zoons. Komen ze vaccineren? Eerste prik of tweede? Hier de draaideur door, bij die balie daar melden, mondkapje op, alstublieft.

Gisteren kwamen er drie Marokkaanse jongens voor een prik. „We doen het alleen voor Mekka”, zeiden ze stoer. Aras hielp ze verder, maar dacht er het zijne van. Hadden de jongens niet op bedevaart gewild, zouden ze ook geen vaccinatie hebben gehaald. Het was alleen om Saudi-Arabië in te komen.

De afstand tot de Nederlandse overheid onder migranten kan groot zijn. Dus als er weer iemand voor hem staat met twijfels, zegt Aras: „Wat denk je nou, dat ze je hier dood willen hebben? Dat er varkensbloed in zo’n injectienaald zit? Denk even na.”

Jonge gehoofddoekte vrouwen die nog kinderen willen krijgen, praat hij ook naar binnen. „Gebruik je hersens, Nederland wil juist meer kinderen, het land vergrijst. Ze willen je heus niet onvruchtbaar maken.”

De gekste bezwaren veegt Aras opzij, elke dag opnieuw. Binnen als tolk, buiten als naarbinnenprater. In kordate zinnen bestrijdt hij de lariekoek. Met gezond verstand en passende informatie, desnoods uit de Koran.

Nieuw-West mag hem dankbaar zijn.

Auke Kok is schrijver en journalist.

Reageren

Reageren op dit artikel kan alleen met een abonnement. Heeft u al een abonnement, log dan hieronder in.