Recensie

Recensie Auto

Mogelijk is deze Toyota de beste hot hatch ooit

Autotest De GR Yaris had zich anarchistischer mogen presenteren, maar volgens kan dit doerakje alles aan.
De Toyota GR Yaris.
De Toyota GR Yaris. Foto Merlijn Doomernik

Zo gek. Laat ik hem steeds in z’n vijf staan, terwijl hij zes versnellingen heeft. Gedesoriënteerd door associaties met de miniracertjes waar hij onweerstaanbaar aan doet denken, en die hadden er in mijn verlengde puberteit nooit meer dan vijf. Zijn laatste zielsverwanten bloeiden en verwelkten in de jaren negentig, soms hun bestuurders in hun graf meesleurend. Peugeot 205 GTI, Citroën Saxo VTS, Fiat Uno Turbo, Ford Fiësta XR2, Renault Clio Williams, de kleine hot hatches, zoals ze heetten; licht, wendbaar, veel vermogen, bloedlink. Zestigers met posities, Audi’s en aandelenpakketten raken niet uitgepraat over de vermetele stompzinnigheid waarmee ze hun roaring-twenties-GTI’tjes in de vangrail of een sloot parkeerden. Is men menselijkerwijs eenmaal gekrompen tot zijn status en zijn banksaldo, dan wordt de dynamiek van ooit de laatste strohalm.

Maar deze Yaris heeft dus zes versnellingen. Yaris, inderdaad. Het bolronde Toyotaatje voor ideale schoonmoeders en dito schoonzoons, begeerd als driecilinderhybride met traploze automaat. Ik haalde er 1 op 25 mee. Datzelfde knuffeldier is er nu als Godzilla met 261 pk uit drie luttele cilinders met een gezamenlijke inhoud van 1.618 cc. Je ziet het hem niet aan. De GR – van Gazoo Racing, naar Toyota’s rallyteam – is op twee dikke uitlaatpijpen na nauwelijks te onderscheiden van een private-lease-Yaris. Die verkleint, zoals ik eerder constateerde, de kloof trouwens zelf door met zijn grote muil en loze luchtinlaten stoer te lonken naar zijn wilde broeder. Aan de wat groot geschapen wielen zou je iets kunnen vermoeden, maar die krijgt je burger-Yaris tegen meerprijs ook.

Omgebouwd boodschappenautootje

Verder is elke overeenkomst schijn. De GR is de straatversie van een rallywagen voor het World Rally Championship, een offroadprofessional van het hoogste kaliber. Hij heeft vierwielaandrijving met instelbare verhouding tussen aandrijfkrachten voor en achter en een begrensde top van 230 kilometer, best gek voor een omgebouwd boodschappenautootje. Het geeft een teder onderbuikgevoel om zo decent in een kanon te rijden. En het is mogelijk de beste hot hatch ooit. Ik heb geen klaverblad of rotonde laten schieten, het doerakje kan alles aan. Maar we gaan niet aan het waarom ontkomen, want ik kan me voorstellen dat de vraag leeft.

In 1975 kwam Porsche met de 911 turbo, mijn mooiste jongensdroom. Drieliter-zescilinder-boxermotor achterin, 260 pk. Top 250, 0 – 100 in 5.2 seconden. Prijs in 1977: vanaf 65.000 gulden, dertig mille in euro’s. Koopje! Toyota vraagt 46 jaar later ruim 20 mille meer voor een zo goed als even snelle auto die veiliger, ruimer, praktischer en betrouwbaarder is, immuun ook voor de bij Porsche onontkoombare maatschappelijke afgunst. En veel laagdrempeliger. Geen bokkige koppeling of loodzwaar schakelende bak, je rijdt er zo mee weg. Maar aura? Nul. Terwijl de turbo-Porsche in topstaat door zijn archeologische magie en bestiale inborst nu twee ton doet, blijft de Yaris de Toyota die je via het computerdisplay op het hart drukt nooit plankgas te geven met een koude motor. Een gewaarschuwd man telt voor twee, en daarmee is het autootje in één klap vol. Met meer dan twee rebellen moet je niet op pad willen. Het is krap in het Yarisje. De van GR-logo’s voorziene kuipstoeltjes in leer en alcantara versterken het claustrofobische gevoel. Ze zitten ook iets te hoog.

Verder maakt zijn uiterlijke onschuld hem gevaarlijker, zowel voor jou als je medeweggebruikers. Die zien achter het rookgordijn van zijn rechtschapenheid te laat het monster. Dat kan tot ongemakkelijke situaties leiden als de mede-automobilist je snelheidspotentieel fout inschat.

Ook tot leuke. Geen genoegen kinderlijker en dus groter dan de BMW die je zit op te jagen met een machtige dot herrie van je af te schudden. Wat de sound engineers met de motor hebben uitgevreten weet ik niet, maar het zoetgevooisde roffeltje van de hybride werd een hoogtoerig, wellustig kreunen. Kostelijk.

Hij had zichzelf iets anarchistischer mogen presenteren. De saaie multimedia-tv op het dashboard mag eruit. Op dat onberispelijke dashboardje had je for old times’ sake graag een slordig setje analoge metertjes gezien voor olie- en turbodruk of voltage, al vind je al die info netjes in de boordcomputer. Bij dit soort auto’s is een bepaalde wanorde gewenst. Maar wie zeurt krijgt straf. De GR Yaris staat voor wat Japan zo onverbeterlijk goed kan; perfecte machines bouwen. De mythe komt wel. En wat een geruststellende gedachte dat de twintigers van nu hem niet kunnen betalen.

Correctie 12 november: In een eerdere versie van dit artikel stond de verkeerde Toyota op de foto. Nu is de Toyota GR Yaris te zien. Ook stond onterecht als energielabel A genoemd, dat moest C zijn.