Cultfilm ‘Cha-Cha’ geeft beeld van Amsterdamse rockscene anno 1979

Herman Brood Zijn 75ste verjaardag is voor Filmmuseum Eye reden de speelfilm Cha-Cha (1979) over popster Herman Brood in een gerestaureerde versie te vertonen. Het is ook een eerbetoon aan de vorige week overleden regisseur Herbert Curiël.

Herman Brood en Nina Hagen in de film ‘Cha-Cha’.
Herman Brood en Nina Hagen in de film ‘Cha-Cha’. Beeld Eye Filmmuseum

Op vrijdag 5 november zou zanger-beeldend kunstenaar Herman Brood 75 jaar zijn geworden, ware het niet dat hij in 2001 zelfmoord pleegde door van het dak van het Amsterdamse Hilton-hotel te springen. Broods 75ste verjaardag is voor Filmmuseum Eye reden de cultfilm Cha-Cha (1979), waarin Brood de hoofdrol speelt, in een gerestaureerde versie te vertonen. Bovendien is het nu een mooi eerbetoon aan regisseur Herbert Curiël, die eind oktober overleed.

Wie Cha-Cha (terug)ziet, valt op dat er verwijzingen in zitten naar Broods zelfgekozen eind. Zo valt hij in de openingsbeelden van een brandladder uit het filmkader in het niets. Ook horen we hem in voice-over zeggen: „It’s two steps from the Hilton to the gutter but only one jump for me.”

Cha-Cha is zeker geen meesterwerk maar geeft wel een bijzonder tijdsbeeld, zowel van Amsterdam anno 1979 – veel vuilnis op straat en dichtgetimmerde ramen – als van de Nederlandse rockscene. De rebelse muziekfilm volgt Brood op zijn tocht door Amsterdam, op zoek naar een pistool om een politiek gemotiveerde overval op een Chileense bank te plegen. Daarin wordt hij bijgestaan door de Duitse artieste Nina Hagen en de Amerikaanse punkzangeres Lene Lovich. Dit plotgegeven biedt echter geen dwingende verhaallijn maar is aanleiding voor scènes waarin Brood zijn zwerftocht onderbreekt om Nederlandse rockacts als The Meteors te beluisteren of mee te spelen en zingen met saxofonist Hans Dulfer. Er zijn flashbacks naar een inrichting waar Brood afkickt en Cha-Cha culmineert in een huwelijk tussen Brood en Nina Hagen in de kerk van Ruigoord, ingezegend door dichter Simon Vinkenoog.

Lees ook: Herbert Curiël: getuige bij het filmhuwelijk van Herman Brood en Nina Hagen

Anarchistische geest

Het hart van de film bestaat uit een optreden van Herman Brood en zijn band The Wild Romance voor een onverschillig publiek: „Kun je wat van Elvis spelen?” Hij speelt onder andere zijn toenmalige hits ‘Never Be Clever’ en ‘I Love You Like I Love Myself’ – waarin de ‘you’ staat voor zijn publiek. Stiekem wordt hij overklast door Nina Hagen die op operateske wijze twee nummers over Brood zingt, waaronder de Bob Dylan-bewerking ‘Knocking On Herman’s Door’ en het treffende ‘Herman Ist High’.

Dat Hagen Brood overklast, is ook het thema van Cha-Cha, dat laat zien hoe de in Oost-Berlijn geboren zangeres met het felgekleurde haar samen met Lene Lovich de macht overneemt in The Wild Romance. Ook haar reactie op hun huwelijk toont de anarchistische geest van Cha-Cha, dat eindigt met de in 1980 door Curiël aan de film toegevoegde archiefbeelden van krakersrellen. Hagen noemt trouwen „Quatsch” maar doet het uiteindelijk voor het geld.

De gerestaureerde versie van Cha-Cha is te zien op 8/11 en 7/12 in Filmmuseum Eye in Amsterdam, voorafgegaan door een inleiding. Inl: eyefilm.nl