Recensie

Recensie Auto

Je ruikt in de Renault Arkana de eindigheid van zijn concept

Autotest aarzelde mild, maar de Renault Arkana stemt minder satirisch dan hij vooraf had gevreesd.
Foto Merlijn Doomernik

De Renault Arkana is de visuele echo van een Hollands voetballied. De angstaanjagend zonnige introductiekleur heet Orange Valencia, naar de sinaasappels ben ik bang. De gordels zijn afgezet met een oranje biesje. Over de bovenzijde van het dashboard loopt een oranje sierlijst. In stoelen en deurpanelen zijn oranje sierdraadjes gestikt. Laag bij de grond, nabij het asfalt, gaat zijn zon onder. De wielen loeren duister als een herfstige donderhemel uit hun met zwarte sierlijsten gedecoreerde wielkasten. Beschermingsplaten, ofwel skidplates, voor en achter steken in gun-metal-grijs brutaal onder de gordel.

Aha, de R.S. Line. Bij Audi ben je in een wagen met die pretletters da bomb, in Frankrijk een tot topmodel gepimpt zacht ei met 143 hybride pk’s. In Duitsland hebben uiterlijk verwante suv-coupés er tot 500 meer. Dat moest goedkoper, vriendelijker en beschaafder kunnen, zal de nieuwe baas van Renault hebben gedacht. Daarom heb je deze al voor 33 mille en mijn zonnewagen voor vijf meer, strijdbare prijzen voor zo’n dik gebouw. Eén maar: motorisch valt er niks te kiezen. In Nederland is de Arkana uitsluitend als hybride leverbaar, met de van andere Renaults bekende aandrijflijn, een viercilinder benzinemotor met een toefje elektriek.

Die combinatie levert eerbare verbruiksgemiddelden tot 1 op 21 op, maar speelt geen foutloze wedstrijd. De communicatie tussen de motoren draagt door de ongeconcentreerd bemiddelende automaat een niet geheel schokvrij karakter. Benzine en stroom spelen elkaar soms wat ad hoc de bal toe en de respectievelijke wederpartij lijkt daar niet altijd even goed op voorbereid. Innerlijk is hij volslagen ongeschikt als trendvolger van ruige Duitse suv-coupés. Bij bruusk gas geven verslikt de Arkana zich in de wezensvreemde schwung van zijn mondaine opdracht. Met een topsnelheid van 172 kilometer per uur en een acceleratie van 0 naar 100 in bijna elf seconden maak je Geen Vuist In Dit Segment, leen ik de tot moes herkauwde mannentaal van mijn metier.

Gelukkig maakt het zijn publiek met instemming van ondergetekende niets uit hoe hard hij kan. Men wil een auto met een jong gezicht. Het verbaast me niks dat hij goed loopt. Crossoverjunks hebben nu een BMW-achtig profiel voor een fractie van de prijs. De Franse zwier is toch morsdood. Renault laat de Arkana in Zuid-Korea bouwen, en het model waarop de Nederlandse ontwerpbaas Laurens van den Acker de Arkana liet baseren rijdt sinds drie jaar in Rusland rond, al haast Renault zich te verklaren dat de westerse op een moderner platform staat. Deze verbouwingsklus was trouwens Van den Ackers laatste missie als designchef. Een goed vaderlander aarzelt geen moment en haalt zolang de voorraad strekt een puik stukje Hollandse designexport in huis.

Defensie op de inhoud

De meeste oudere bewoners van mijn flat vinden hem om te stelen. Ik aarzel mild, maar hij stemt minder satirisch dan ik vreesde. Hij voert een stevige defensie op de inhoud. De diepe kofferruimte werkt ontwapenend en de aflopende daklijn wordt niet de verwachte lijdensweg voor achterpassagiers. Blijft de vraag waarom hij zo hoogpotig over straat moet. Zonder opgekrikte koets was hij zuiniger geweest en zonder al die komische terreinwagencosmetica een relatief beschaafde hatchback in de geest van de onsterfelijke Renault 16, de eerste vijfdeurs limousine van de geschiedenis. Maar het is met suv’s als met de mensheid in het algemeen, soms is berusting echt de beste weg. Dit rijdt fijn en gooit voor klein geld alle sluizen open met elektrisch verstelbare, verwarmbare voorstoelen, een verwarmbaar stuur, een automatisch inparkeersysteem en een handrem met de praktische autoholdfunctie die de auto op een helling bij het wegrijden even vasthoudt. Nooit meer hellingproeftrauma’s.

Het rijden blijft raar, hoe comfortabel en akoestisch aangenaam discreet de auto zich ook voordoet. Je ruikt de eindigheid van het concept. De hybride is ten dode opgeschreven. Is Arkana een bedoelde variatie op Arcana, van ‘Geheim’? Dan is zijn naam perfect. Zijn zin is een raadsel.

Anderzijds. wat zeg ik tegen de tachtigjarige bewoner van een appartementencomplex waar de vereniging van eigenaren voor stekkerauto’s terugdeinst uit een door paniekzaaiende media bekwaam verspreide vrees voor brandgevaar? Die gaat geen elektrische auto in zijn parkeergarage zetten. Het ding kan buiten staan, maar dan kan hij thuis niet laden en het dichtstbijzijnde, intensief bezette laadpunt is in zijn tempo tien minuten lopen. Die kiest met mijn zegen voor een hybride zonder stekker. Doe gerust, buur. Na jou de zondvloed.