Recensie

Recensie Film

Emotioneel ondode, superrijke vampiers in Taipei

Horror In ‘Dead & Beautiful’ verandert een groep superrijke twintigers op jacht naar unieke ervaringen in vampiers.

In Dead & Beautiful veranderen steenrijke, decadente twintigers uit Taipei tijdens een van hun spelletjes in vampiers.
In Dead & Beautiful veranderen steenrijke, decadente twintigers uit Taipei tijdens een van hun spelletjes in vampiers.

Een korte scène doet uit de doeken hoe de VOC vanaf Fort Zeelandia het eiland Formosa leeg plukte – Taiwan heette toen Formosa – en de inheemse bevolking uitzoog. Dit koloniale ‘vampirisme’ geeft David Verbeeks moderne vampierfilm Dead & Beautiful een historische dimensie. Hij ontrolt zich in hedendaags Taipei, speelplaats voor de piekfijn geklede jonge telgen van welvarende families. Steenrijke, decadente twintigers die niets liever doen dan feesten, exotische schubdieren eten of in Lamborghini’s rijden. Ze zijn verwend maar ook verveeld.

Om die verveling tegen te gaan, dagen ze elkaar uit met spelletjes. In één daarvan komen ze terecht in een donker bos, waar ze onderdeel worden van een sjamanistisch ritueel. De volgende ochtend worden ze wakker met scherpe hoektanden. De vijf vrienden zijn vampiers geworden. Ze reageren er verschillend op: de een ontvoert een vrouw in wier nek hij zijn tanden wil zetten, een ander gruwt van haar nieuwe lotsbestemming. In een sterke scène lopen ze met zijn vijven over straat met hippe mondkapjes – gezichtsmaskers die hier bedoeld zijn om hun hoektanden te bedekken. Ze stralen kracht, arrogantie en onoverwinnelijkheid uit.

Ondertussen zitten drie van hen in een ingewikkelde driehoeksverhouding: Alex wil Lulu, maar Lulu voelt meer voor Jason (de Nederlander Gijs Blom). De twee andere rollen zijn nauwelijks uitgewerkt. De eenzame, ontwortelde Anastasia wil vooral vloggen en Bin-Ray is ervan overtuigd dat hij als vampier de gedachten van mensen kan controleren. Dat de acteurs niet altijd in hun moedertaal spreken, belemmert enigszins hun acteren.

Lees ook een interview met David Verbeek over ‘Dead & Beautiful’: ‘Met Chinese vampiers op wereldreis’

Dead & Beautiful wil verder gaan dan een wat gemakkelijke satire op decadente miljardairs. Hoewel ze superrijk zijn, voelen ze een diepe leegte: ze zijn vooral emotioneel ondood. Wezenlijk contact met elkaar maken lukt simpelweg niet. Ze zien wat ze meemaken vooral als ervaring, waarna een volgende ervaring op de bucketlist wacht.

Beklijvender dan deze sociologische analyse is Verbeeks visuele stijl. Net als in enkele van zijn vorige films toont hij zich in Dead & Beautiful weer een uitstekende filmer van nachtelijke, stedelijke omgevingen vol spiegelende oppervlaktes, neon en lege straten. De prachtig gestileerde ontmoeting op het vliegveld, gedraaid in en rond het fraai golvende operagebouw van Kaohsiung, weerspiegelt beter hun leegte, vervreemding en ontheemding dan Verbeeks script. De gesuggereerde diepte wordt niet echt waargemaakt.