Recensie

Recensie Theater

Innemende show tijdens een slapeloze nacht in ‘Hotel Spijkers’

Kleinkunst Van slapen komt in ‘Hotel Spijkers’ helemaal niets. Op zijn kamer neemt Joost Spijkers je mee in een emotionele achtbaan die flink doorjaagt, maar wel geloofwaardig blijft.

Joost Spijkers-Hotel Spijkers. Foto: Jaap Reedijk Foto Jaap Reedijk
Joost Spijkers-Hotel Spijkers. Foto: Jaap Reedijk

Foto Jaap Reedijk

In Hotel Spijkers komt kleinkunstenaar en theaterzanger Joost Spijkers, bekend van de Ashton Brothers en winnaar van de Poelifinario kleinkunst in 2018, haveloos zijn hotelkamer binnen. Van slapen wil hij niet weten. Hij neemt je met anderhalf uur liedjes zingen mee in de emotionele rollercoaster van iemand die duidelijk geen zin heeft om ooit nog te rusten.

Vanaf lied één is duidelijk: Spijkers heeft live een prachtig soepele, onopgesmukte zangstem. Klein zingen is bij hem ongeforceerd klein zijn. Precies zo oprecht zijn die paar lyrisch hoge uithalen die hij doet. Tel bij die bescheiden extremen zijn uitgebreide collectie gezichtsuitdrukkingen op, en je hebt de formule voor geloofwaardig spektakel.

Het is een lust om een mateloos geïrriteerde Spijkers te zien in ‘Leerdam’, een vertaling van Jacques Brels ‘Vesoul’ door Peer Wittenbols. Rillingen lopen over je rug als Spijkers jou heeft uitgekozen om aan te blijven kijken in ‘Welkom thuis’, een duister spreeklied waarin hij als een maffiose Dood lieflijk duidelijk maakt dat hij ondanks jouw „psalmen en zalfjes” gewoon „geduldig afwacht om je te dienen”. Brrr.

Aan de andere kant van de behoorlijk rusteloze achtbaan weet hij in ‘Nergens meer neuken’, een lange opsomming spannende plekjes waar hij het deed, met alleen een geleidelijke stembuiging en een verbleekt lachje de dampende opwinding knap te veranderen in apathie. „Waar heeft u eigenlijk voor het laatst geneukt?”, vraagt hij aplomb aan de eerste rij. Iedereen durft Spijkers daar giebelend best antwoord op te geven. Het zegt veel over zijn innemendheid. In Heemstede deed men het onlangs nog in de schuur, de gang en de tuin.

Ook Spijkers veelzijdige band verdient veel lof. Gitarist Andreas Suntrop weet precies hoe hij Spijkers’ stem onopvallend prachtig kan inkleuren. Speelt hij een van zijn heerlijke gitaarsolo’s, dan is dat precies een imitatie van Spijkers: soepel en natuurlijk.