De Graduation Show van de Design Academy in Eindhoven telt vele opvallend vrolijke en optimistische ontwerpen

Design De studenten die dit jaar afstuderen aan de Design Academy Eindhoven moesten presteren tijdens een pandemie. Dat levert opvallend veel vrolijke en optimistische ontwerpen op.

De Graduation Show, de jaarlijkse eindexamententoonstelling van de Design Academy Eindhoven, is altijd een soort van barometer: hij geeft een indruk van de preoccupaties van de internationale vormgeversvoorhoede en maakte duidelijk welke kant het opgaat in de designwereld. De studenten, talentvolle ontwerpers die van over de hele wereld naar de Brabantse hogeschool komen, zijn de laatste jaren vooral bezig met het bedenken van oplossingen voor grote vraagstukken en het verkennen van nieuwe werelden, eerder dan het ontwikkelen van nieuwe lampen, meubels of andere praktische gebruiksvoorwerpen.

De lichting van dit jaar, 166 studenten, moest presteren tijdens een pandemie. Hun show, schrijft directeur Joseph Grima in de inleiding van de catalogus, getuigt van „de pijn en het lijden dat we collectief en individueel hebben ervaren in een van de meest uitdagende jaren sinds mensenheugenis”. Dit cohort studenten, stelt Grima met gevoel voor dramatiek, is „volwassen geworden aan het begin van een nieuwe wereld”.

Als de Britse directeur gelijk heeft wachten ons mooie tijden. De prachtig vormgegeven catalogus van de Graduation Show telt vele opvallend vrolijke en optimistische ontwerpen. Corona blijkt een upper voor de jonge generatie designers.

Foto Design Academy Eindhoven/Pierre Castignola

Harnas
 
Gedurende de eerste golf van de pandemie lag Hsin Min Chan op een isolatieafdeling. Vierentwintig uur per dag voelde ze het oog van een bewakingscamera op zich. Een „ontmenselijkende ervaring”, zegt ze, die haar bewust maakte van soortgelijke blikken in het dagelijks leven. Ze realiseerde zich ook dat ze die percepties kon manipuleren en versterken door zichzelf als een object te presenteren. Dat doet ze met een sculpturale jurk die de aantrekkelijkheid van de draagster overdrijft. Haar XXXL-jurk functioneert, stelt ze in de catalogus, als een harnas. Ze maakt „de vrouw ongenaakbaar en autonoom en niet langer eigendom van of gedisciplineerd door de mannelijke blik”.

 

Foto Design Academy Eindhoven/Pierre Castignola

Pret-afstandhouders
 
Als ontwerper, zegt Pierre Allain, wil hij „mensen verenigen en collectieve intelligentie aanmoedigen”. Voor theaterfestival De Parade organiseerde de Fransman workshops om objecten en ‘lichaamsuitbreidingen’ te creëren met het oog op de anderhalvemetersamenleving. In de kleine en kortstondige festivalwereld, met zijn eigen wetten, stelde Allain voor om met de regels te spelen in plaats van ze af te dwingen. Het resultaat: blijmakende pret-afstandhouders. Allain hoopt dat zijn methodiek, met elkaar naar oplossingen zoeken, vaker wordt ingezet. „Nodig migranten uit voor workshops en je kunt sommige immigratievraagstukken oplossen.”

 

Foto Design Academy Eindhoven/Femke Reijerman

Silohuis
 
De grootscheepse sanering van varkenshouderijen maakt van maissilo’s weeskinderen. De pakhuisjes van polyester glasvezel zijn slecht te recyclen; vaak worden ze verbrand. Stella van Beers droomde als kind al van een huisje in zo’n silo. Voor haar eindexamen heeft ze die wens vervuld. In een zeven meter hoge silo bracht ze twee verdiepingen en ramen aan. Een van de etages is groot genoeg voor een twee meter lang bed. Volgens de ontwerpster kunnen ook voor andere overbodige agrarische voorzieningen nieuwe bestemmingen worden gezocht.

 

Foto Design Academy Eindhoven/Charlie Flotho

Circulair meubilair
 
Na bijna een eeuw productie is de ENCI Mergelgroeve bij Maastricht recent omgevormd tot een publiek toegankelijk natuur- en recreatiegebied. Charlie Flotho ontwikkelde een constructietechniek om van afvalsedimenten uit de groeve grote, elegante zitelementen voor het terrein te maken. Deze kalkstenen elementen staan naast waterkanalen en zullen door de interactie met het water geleidelijk weer oplossen, zodat de geologische cyclus weer rond is.

 

Foto Design Academy Eindhoven/Pierre Castignola

Ode aan de schoonmaker
 
Stoffen, soppen, boenen, het is noodzakelijk werk dat weinig waardering krijgt en meestal uit het zicht geschiedt. Voor het bezoek arriveert maken we het huis snel aan kant. En als kantoren en bedrijfsruimtes verlaten zijn, doen schoonmakers stilletjes hun werk. Met de installatie ‘Tribute to Cleaning’ wil Barbora Středová waardering tonen voor de strijd met smotsigheid. „Het is mijn manier om alle schoonmakers te eren die zorg, tijd en inspanningen besteden om er voor te zorgen dat iedereen zich goed voelt”, zegt de Tsjechische in de tentoonstellingscatalogus.

 

Foto Design Academy Eindhoven/Wendy Owusu

Haarantropologie
 
Cornrows; strak ingevlochten haar in vormen die duidelijk maken tot welke stam de drager hoort. Drie Bantoe-knopen boven op het hoofd; symbool voor drie broers en zussen in de familie. Met het documentaire filmproject Hidden Heritages, Verborgen erfgoed, wil de Frans-Ghanese ontwerper Wendy Owusu laten zien dat Afrikaanse kapsels iets kunnen vertellen over de identiteit van de drager. Een kapper en modellen leggen in de video uit hoe hun kapsels uitspraken doen over bijvoorbeeld verwantschap, religie en etniciteit. Owusu overweegt een woordenboek van haartaal te gaan maken, zegt ze.

 

Foto Design Academy Eindhoven/Femke Reijerman

Slakkenworstjes
 
Twee Italiaanse bedrijven besteedden in 2014 hun productie van eetbare slakken uit aan Libanon. Een plan dat strandde op EU-wetgeving: die verbiedt de invoer van slakken uit het Aziatische land. En dus moesten de lokale slakkenboeren een alternatieve markt voor hun producten vinden, ook omdat Libanezen traditioneel alleen slakken eten op de dag na de eerste regenval, aan het einde van het droge seizoen.
 
De Design Academy Eindhoven heeft een naam opgebouwd met food design. De Canadese student Xander Cummins ontwierp met hulp van een lokale Libanese slager en de Nederlandse ngo Hivos de Snail Sausage, een product waarvan hij verwacht dat er in Libanon het hele jaar door markt voor is. Hij is in gesprek met een producent om het slakkenworstje in productie te nemen. De smaak? „Zacht”, zegt Cummins. Groot voordeel is de duurzaamheid van slakkenworst: „Beter dan die van tofu.”