Recensie

Recensie Uit eten

Wat fijn dat Amsterdam er deze nieuwe bistro bij kreeg

Uit eten Amsterdam Petra Possel recenseert elke week een restaurant in en om Amsterdam. Ditmaal ging ze eten bij Bistro Suzette, een moderne nieuwe zaak in het centrum. Dat beviel uitstekend; „perfectie ligt binnen handbereik”.

Foto Olivier Middendorp

De bistro is terug van nooit weggeweest. Het is er laagdrempelig, betaalbaar en herkenbaar, je weet wat je eet. Nu culinair Amsterdam zich vol enthousiasme op de groentekeuken stort, is het fijn er weer een nieuwe bistro bij te hebben. Chez Suzette, een knipoog naar de klassieke pannenkoekjes, ligt op een AA-locatie en wisselt elke week de kaart zodat ook vaste gasten steeds iets nieuws kunnen kiezen.

De mannen van Chez Suzette – ze kennen elkaar van de hotelschool – hebben een strakke rolverdeling: eentje staat in de keuken, de ander leidt de zwarte brigade en verdiept zich in wijnen. De wijnkaart is dan ook de moeite waard, uitgebreid en niet louter Frans (mooie Duitse wijnen). We trakteren onszelf op een flûte crémant de Loire (Florent Baumard, 8,-) en een glas Piesporter trocken (Weingut Hain, 6,50); dat ‘trocken’ is geen overbodige mededeling, omdat er ook zoete zijn en dan zit je opeens met zo’n zoet Moezelmondje. In stilte staren we naar het brood (van de gebroeders Niemeijer) dat op een plank ligt te wachten, maar helaas gaat dit aan ons voorbij. Zijn ze ons vergeten of is dit een bistro zonder mandje brood? Gratis kraanwater is er wel, fijn dat dit in de Amsterdamse horeca bijna nergens meer een probleem is.

De menukaart van deze nieuwkomer is beperkt, er staan drie voorgerechten en drie hoofdgerechten (vlees, vis, vegetarisch) op, we vinden dat gevaarlijk spel. Dat blijkt ook als het vegetarische hoofdgerecht ons niet aanspreekt en we noodgedwongen uitwijken naar vis. We nemen vooraf terrine van octopus (12,-) en chorizo (10,-), leng met Hollandse garnalen (21,-) en onglet bordelaise (21,-), crêpes suzette (10,-) en het dessert van de week burrata (8,-) en bij dit alles een fles cabernet franc (Chinon, Domaine de la Marinière 2020, 40,-).

Kort maar goed: de chef weet van wanten, de uitvoering van de gerechten – die trouwens op mooi, oud Frans porselein komen – is uitstekend, perfectie ligt binnen handbereik. Zo is er gebakken little gem met zelfgemaakte chorizo en auberginecrème: modern, uitdagend, pittig en toch in balans, mede door het vleugje citrus. Dat geldt ook voor de zorgvuldig gemaakte terrine van octopus, compact en vergezeld door beetgare haricots vert, witlof en een zachte, zalvige crème van langoustines, een wonder van schoonheid en smaak. De onglet (longhaas van rund) is mals, heeft de perfecte cuisson en komt met sauce bordelaise, rode wijnsaus die origineel gemaakt wordt van Bordeaux-wijn, al durven we daar niet altijd de hand voor in het vuur te steken. Het smaakt vertrouwd, de saus wat droppig door flink wat laurier, de combinatie met sla en friet met zelfgemaakte mayonaise is klassiek. Leng is kabeljauwachtige vis die fijn is voor koks, omdat ie door de lengte overal even grote moten oplevert. Deze moot komt ook weer met een klassieke beurre blanc waarin Hollandse garnalen zijn verwerkt (jammer dat deze niet veel toevoegen) en pied de mouton en trompette de la mort; deze paddenstoelen geven wél veel smaak.

Ondertussen laten we ons de aanbevolen wijn, een lichte gekoelde cabernet franc die uitstekend past bij zowel vlees als vis, goed smaken. Terwijl natuurwijn het modeartikel van 2021 is, hebben wij de laatste tijd mooie ervaringen met biodynamische wijnen, zeg maar biologische wijn plus wat Steiner. Daar is dit een goed voorbeeld van.

Als dessert komt de heerlijke crèpe helaas met een bol ijs – waarom nou toch? – maar veren we op bij de burrata met basilicum, zoete olijven en pijnboompitten; wat een hartig-zoet avontuur!

Zachtjes fluisteren we dat onze baan bepaald geen straf is, we zitten erbij als God in Frankrijk. Niet voor een dubbeltje op de eerste rang, maar wel met gerechten die stuk voor stuk aandachtig zijn gemaakt en de verfijning hebben van een bistro 2.0.

Foto Olivier Middendorp

Recensent en journalist Petra Possel test wekelijks een restaurant in en om Amsterdam.