Recensie

Recensie Muziek

Ode aan krachtige vrouwen wordt nergens spannend

Nederlands Kamerkoor In een ode aan krachtige vrouwen uit vroeger tijden en nu brengt het Nederlands Kamerkoor een experimenteel cross-overprogramma met dans, poëzie, film en electronica.

Nederlands Kamerkoor met ‘Ester’.
Nederlands Kamerkoor met ‘Ester’. Foto Melle Meivogel

Op de dag dat de herziene Nieuwe Bijbelvertaling werd uitgereikt aan de koning, sloeg ook het Nederlands Kamerkoor de Bijbel er eens op na voor inspiratie. De oudtestamentische Ester staat centraal in hun cross-overprogramma dat een ode brengt aan krachtige vrouwen. De joodse ester die koningin van Perzië wordt en haar volk in ballingschap redt van genocide is immers „een oeroud icoon van empowerment”. Haar verhaal wordt bij aanvang hertelt door dichteres Lisette Ma Neza. Soeverein en charismatisch brengt ze in haar gedicht Ester naar het heden. Zij was in Perzië „als een zwart meisje in het witte westen”.

Daarop volgt een uitvoering van the writings van componist David Lang, gebaseerd op Bijbelse teksten, waaronder Ester. Het Nederlands Kamerkoor zingt het meditatieve werk bij vlagen hypnotiserend mooi, zij het nog niet op alle plekken even trefzeker. De solopartijen van de vrouwenstemmen klinken smetteloos helder.

Platgewalst thema

Tussen de koordelen improviseert de Iraans-Engelse componist en draaitafelartiest Shiva Feshareki met haar electronica op een opname van the writings, terwijl achter dit alles een film te zien is van Miriam Kruishoop. Daarin verbeeldt danseres Niaya Jones (Bosslady) haar gewelddadige jeugd op de straten van Los Angeles, in explosieve krumpingstijl gefilmd in slowmotion.

Veel elementen, veel rode draden. Het zijn geen gezochte combinaties, de koningin in ballingschap wordt vaker in verband gebracht met de Afro-Amerikaanse ervaring. En toch wil het op het podium niet echt gaan leven.

Hoewel alle dwarsverbanden aan te wijzen zijn voelt het niet als een geheel waarbij de som groter is dan de delen. Bijkomend probleem is dat ‘de kracht van vrouwen’ wel een heel algemeen en eigenlijk platgewalst thema is. Welk nieuw licht probeert het Nederlands Kamerkoor daar precies op te schijnen? Het wil aansluiten bij de hedendaagse emancipatoire bewegingen, maar weet daar niet werkelijk iets nieuws over te zeggen. Daarom wordt het concert helaas nergens echt spannend.