Recensie

Recensie Film

De twijfels van een queer millennial

Drama Het is verfrissend hoe naturel de lesbische Anne, gespeeld door Hanna van Vliet, en haar queer-leefwereld in beeld komen in ‘Anne+’.

Hanna van Vliet en Jouman Fattal als worstelend koppel in ‘Anne+’.
Hanna van Vliet en Jouman Fattal als worstelend koppel in ‘Anne+’.

Als twintiger Anne en haar beste vriendin een kostuumdrama bekijken over een lesbische romance, bespotten ze het geneuzel van de personages over hoe onmogelijk hun liefde is. Een veelzeggende scène in speelfilm Anne+. De makers willen immers meer positieve queerrepresentatie op het scherm. Het resulteerde in 2018 al in een webserie over de relaties van de lesbische Anne, die meestal niet meer of minder problematisch zijn dan heterorelaties. Het tweede seizoen wierp ook een blik op relaties in Anne’s omgeving. Nu is er een speelfilm.

Net als in de serie is het verfrissend hoe naturel Anne, gespeeld door Hanna van Vliet, en haar leefwereld in beeld komen. Puistjes of andere lichamelijke onvolmaaktheden worden niet weggemoffeld. Licht ongemakkelijke ontmoetingen of opmerkingen, zoals een personage dat stuntelt met de manier waarop hij over Anne’s non-binaire liefde Lou spreekt, vinden soms terloops plaats. Ook queer seks komt prettig alledaags in beeld. Een voorbinddildo is voor de hoofdpersoon nieuw, maar wordt niet als enorm kinky voorgesteld.

Anders dan de webserie, wil de film expliciet een positieve blik werpen op fenomenen als drag. Dat gebeurt jammer genoeg minder naturel dan de wijze waarop relaties aan bod komen. Het levert scènes op waarin Anne en haar vrienden spelen met genderexpressie en zich opzichtig uitdossen, maar ook uitleggerige monologen.

Lees ook het interview met de scenarist en regisseur van Anne+ ‘Anne+ is de wereld waarvan we hopen dat hij er ooit komt’

Ondanks de aandacht voor Anne’s queer omgeving blijkt de rode draad in de film vrij traditioneel: millennialtwijfel. Anne weet niet of ze haar vriendin achterna moet reizen richting Montréal en worstelt met haar eerste roman. Anne’s problemen zijn wat triviaal en leveren soms dooddoeners op: zo geeft ze haar ouders de schuld van haar gedrag en is er lof voor de stedelijke vriendenkring die altijd klaarstaat. Wat zelfrelativering had dus niet misstaan in een film die verder op sympathieke wijze een scheut (seksuele) diversiteit toevoegt aan fictie over millennials.