Hanna van Vliet en Jouman Fattal als worstelend koppel in ‘Anne+’.

Interview

‘Anne+ is de wereld waarvan we hopen dat hij er ooit komt’

Maud Wiemeijer en Valerie Bisscheroux De scenarist en regisseur van populaire webserie ‘Anne+’, maakten een bioscoopfilm. Hierin zijn ze veel stelliger en trotser over hun gay zijn dan voorheen.

De makers van de veelgeprezen webreeks Anne+ twijfelden lange tijd: maken we een derde seizoen of wagen we ons toch aan een bioscoopfilm?

Het eerste seizoen van hun serie over de twijfelende lesbische twintiger Anne maakten scenarist Maud Wiemeijer en regisseur Valerie Bisscheroux met crowdfunding omdat ze geen reguliere financiering konden vinden. De twee vrouwen ontwikkelden Anne+ in eerste instantie omdat zij zichzelf en hun queer subcultuur nauwelijks of eendimensionaal in andere series terugzagen. De serie bestond uit zes afleveringen van tien minuten over de uiteenlopende relaties van hun hoofdpersoon. Na een succesvol eerste seizoen – de serie bereikte in totaal meer dan een miljoen mensen – lag in het tweede seizoen de focus minder op Anne zelf en meer op haar zeer gemêleerde queer-vriendenkring.

De ambities leken toch rijp om een grote nieuwe stap te maken met de sympathieke, queerhoofdpersoon die Wiemeijer en Bisscheroux zes jaar geleden bedachten. De makers waren ook zelf veranderd vonden ze. „Ik ben dankzij de zoektocht van Anne in het leven zelf veel opener geworden en heb mijn eigen seksuele identiteit durven accepteren”, vertelt scenarist Wiemeijer (nu 28). Dat bevestigt regisseur Bisscheroux (nu 27). „Anne bood mij een uitlaatklep waarin ik mijn gedachten over de wereld en het leven kwijt kon. In de eerste serie uit 2018 wilden we tonen dat de gevoelens van queer mensen heel universeel zijn. Inmiddels durven we vooral te zeggen dat we ook ánders en bijzonder zijn, en dat we dat verschil ook mogen vieren.”

In het personage Anne komen talloze eigenschappen en elementen van de twee makers en hoofdrolspeelster Hanna van Vliet samen. „We zijn alle drie mensen die er best moeite mee hebben om gevoelens te communiceren. Dat is iets dat Anne wel erg typeert.”

Utopische wereld

De fanschare van Anne+ is enorm en beperkt zich niet tot Nederland. „We hebben de afgelopen vijf jaar letterlijk duizenden berichtjes gehad uit alle hoeken en gaten van de wereld”, vertelt Wiemeijer. „Van Brazilië tot de Hollandse Biblebelt. Het zijn soms heel heftige verhalen zoals ‘Mijn hele familie is homofoob en Anne+ is mijn enige lichtpuntje’. We doen echt ons best alles te beantwoorden, dat voelt ook als een verantwoordelijkheid.”

Regisseur Bisscheroux erkent dat het leven van Anne in de serie en film wellicht erg rooskleurig is. In seizoen 2 wordt wel een geval van anti-homogeweld genoemd, maar het overkomt heel bewust niet een van de vaste personages. „Anne+ is heel idyllisch en utopisch”, stelt Bisscheroux. „In andere films en series is al genoeg negatieve representatie van queer personen aanwezig. En de meeste fans weten uit eigen ervaring echt wel dat de wereld niet perfect is, iedereen heeft zijn eigen heftige verhalen. De toon van Anne+ is bewust heel positief: we scheppen een wereld waarvan wij zouden willen dat deze er ooit zou komen.”

De film bekoort de trouwe fans. Maar de twee makers hopen dat via het witte doek ook een nieuw publiek wordt aangeboord dat leert hoe leuk de queer community kan zijn. „We willen de horizon van mensen helpen verbreden omdat wij het zelf óók leuk vinden om nieuwe dingen te leren”, legt Wiemeijer uit. Zo wordt in de bioscoopfilm bijna pamflettistisch uitgelegd wat non-binair is, waarom sommige queer van drag houden en wat voor voordelen de seksuele openheid binnen de gay gemeenschap biedt. „We proberen niet belerend te zijn, maar we willen mensen wel uitleggen hoe divers de gemeenschap is. We willen ons niet meer inhouden omdat andere mensen het misschien heftig of confronterend vinden.”

Lees ook de recensie van Anne+ ‘De twijfels van een queer millennial’

Anne ontdekt in de film hoe fijn seks met een voorbinddildo kan zijn – al bij voorbaat een van de meest besproken scènes. „De twee seizoenen van de serie zijn er voor mensen die op een keurige manier willen zien hoe de gayscene in elkaar steekt”, legt Bisscheroux uit. „We wilden met de film ook in dat opzicht een nieuwe stap maken. Dit is de manier waarop seksualiteit in de queer wereld er uitziet, dit is een manier van seks waar veel mensen veel plezier aan beleven. Ik zou niet weten waarom we daar niet open over zouden moeten zijn.”

Maar ook visueel heeft ze met het bioscoopvervolg grote stappen gemaakt, merkt Valerie Bisscheroux. „In de serie wilde ik een realistisch beeld van de wereld tonen, bijna op een documentaire manier. In de film durf ik subjectiever te werk te gaan en het magisch-realisme te omarmen.” Bepaalde scènes lijken soms bijna een droom, analyseert Bisscheroux. „In de film spelen we met herinneringen, fantasie en werkelijkheid. Dat geeft ook in vorm ruimte voor verrassende nieuwe keuzes die ik eerder niet durfde te maken.”