Foto Jan Dirk van der Burg

Typisch Nederland: De cultstatus ligt voor het oprapen

De tandarts van NRC-columnist Marcel van Roosmalen heet Auw van zijn achternaam. Ik ben er een keer geweest, maar tot mijn teleurstelling heet die praktijk niet ‘Tandarts Auw’ maar ‘Mondzorgcentrum Takenhofplein’. Gemiste kans natuurlijk, de landelijke naamsbekendheid en cultstatus lagen voor het oprapen.

Het fenomeen waar beroepskeuze en achternaam op bijzondere wijze samenvallen, is enorm flauw, maar ik kan er toch geen weerstand aan bieden. De oud-voorzitter van de Nederlandse Vakbond Pluimveehouders, Hennie de Haan, bijvoorbeeld, of luchtvaart-deskundige Benno Baksteen.

Een subcategorie in dit genre is de monumentale dubbelslag. Er is nog geen empirisch onderzoek naar gedaan, maar ik denk dat middenstanders als Meesterbakker Bakker of Slagerij Slager gigantisch veel consumentenvertrouwen hebben. Van die laatste zaten er in Zeeland vroeger wel achttien. Theo Slager uit Sint-Annaland is de last slagerij slager standing, maar heeft met zoon Paul de opvolging wel al in huis.

En dan de mooiste categorie: de ondernemers die zich wél hebben weten te ontworstelen aan het verwachtingspatroon van hun naam, die zijn marketingtechnisch helemaal spekkoper. Bakkerij Slager uit Staphorst, Bakker uw Slager uit Leeuwarden, of Arie Bakker, dé groenteman uit Hoogkarspel. Als je het hebt gezien, vergeet je het nooit meer.

Foto Jan Dirk van der Burg

Foto Jan Dirk van der Burg

Foto Jan Dirk van der Burg

Foto Jan Dirk van der Burg

Foto Jan Dirk van der Burg

Foto Jan Dirk van der Burg

Foto Jan Dirk van der Burg

Foto Jan Dirk van der Burg