Opinie

Een Syrische zwemster met een bijzonder verhaal

Clarence Seedorf

Expo 2020 in Dubai kende een mooie en kleurrijke openingsplechtigheid en de stad is als vanouds vol met toeristen en zakenlieden. Vele landen hebben zich aangemeld en het ene na het andere evenement dient zich aan.

In mijn agenda maak ik altijd graag ruimte voor een lunch of een diner en in Dubai is dat niet anders. Want voordat je het weet zit je constant in zakelijke meetings en heb je geen sociaal leven meer. Druk bezig zijn mag een goed gesprek tijdens een lekkere maaltijd niet in de weg staan. Afgelopen donderdag was mijn agenda al gevuld toen ik woensdagavond een telefoontje kreeg van de ceo van Dubai Cares, de grootste stichting in Dubai die zich inzet voor onderwijs aan gedepriveerde kinderen, overal in de wereld. Tariq al Gurg leidt die organisatie al jaren en ik bespreek met hem wat we samen kunnen doen op de Expo, maar daar ging ons gesprek niet over. Hij wilde me voorstellen aan Armand Arton omdat we volgens Tariq veel met elkaar gemeen hebben. Armand en ik konden elkaar alleen donderdagochtend ontmoeten en zo zaten we de die dag samen aan het ontbijt om onze levensverhalen te delen.

Zijn ouders emigreerden tijdens de Armeense genocide naar Bulgarije en daar werd Armand geboren. Hij vertelde over de traumatische ervaring om als kleine jongen van Bulgarije naar Marokko te gaan en daarna nog twee andere landen aan te doen om zich uiteindelijk te vestigen in Canada, dat mensen uit andere landen doorgaans warm ontvangt. Armand weet wat het is om twaalf uur in de rij staan om misschien een land binnen te mogen, en uren uit te leggen dat je geen slechte bedoelingen hebt in het land van hoop. De ervaringen uit zijn jeugd bepaalden de missie in zijn leven. Hij zou zich ervoor inzetten dat mensen vrijelijker over de wereld kunnen reizen, onder andere door het makkelijker te maken meerdere paspoorten te bezitten en visaprocedures ongedaan te maken – om zo echte wereldburgers te kunnen zijn.

Armand verwezenlijkt nu zijn droom in een mondiale organisatie, en heeft een cv waar je u tegen zegt. Zo adviseert hij regeringen en organiseert hij in december een conferentie waar ik voor uitgenodigd ben, samen met Thierry Henry en een jonge vrouw van wie ik het verhaal niet kende: Yusra Mardini, een in Syrië geboren zwemster die deelnam aan twee Olympische Spelen. Zij bleek al een gouden medaille te hebben verdiend voordat ze er als lid van het internationale vluchtelingenteam in Rio écht voor ging.

In 2015 besloot Yusra tijdens de oorlog in Syrië samen met haar zus en nog zestien anderen uit de hel te ontsnappen. Via Libanon en Turkije vluchtte ze naar Griekenland, het laatste stuk op een boot die berekend was op zeven mensen. Op de Egeïsche Zee begaf de motor het en sprongen Yusra en haar zus met twee anderen die ook konden zwemmen het water in. Drie uur later, toen de motor weer aansloeg, gingen ze weer aan boord en kort daarna bereikten ze het eiland Lesbos, om uiteindelijk na een lange voettocht in Berlijn terecht te komen.

Bijzondere verhalen tijdens een ontbijt.

Clarence Seedorf is oud-voetballer. Nu is hij ondernemer, filantroop en gastspreker.