Recensie

Recensie Boeken

Verstoppertje spelen met een leeuw: een boek om telkens opnieuw te pakken

It’s Raining Elephants In de verbeeldingswereld van dit duo loopt de fantasie op een hoogst originele manier door de werkelijkheid.

Illustratie It’s Raining Elephants uit ‘Marta & ik’

Marta is altijd aan het tekenen en op een dag tekent ze een leeuw die haar kamer binnenstapt. Het is het begin van een bont avontuur door het huis en dan naar buiten. Het verhaal van Marta & ik doet daardoor denken aan Paultje en het paarse krijtje, waarin het peutertje Paultje toevallig een krijtje vindt en daarmee in een ononderbroken lijn een wereld voor zichzelf tekent waarin hij verdwaalt. Een klassieker inmiddels. Ook Marta tekent zichzelf een wereld. Het levert spannende illustraties op, vol beweging, waarin verschillende materialen en technieken zijn terug te vinden.

De taal is niet zo spannend of dynamisch als de platen. De zinnen zijn nergens eigenzinnig of op andere wijze interessant. En toch is Marta & ik een boek om telkens opnieuw op te pakken.

Het Zwitserse duo It’s Raining Elephants, dat bestaat uit Nina Wehrle en Evelyne Laube, werkt al meer dan tien jaar samen en oogstte eerder veel lof voor hun prentenboek over de zondvloed, Die Grosse Flut, dat jammer genoeg nog niet in het Nederlands is verschenen. Marta & ik is gebaseerd op een knuffel die Evelyne Laube verloor en terug probeerde te tekenen. Geheel terecht heeft het boek een Zilveren Penseel gekregen.

Kuifje

De wereld waarin Marta leeft is neergezet in de zogenaamde klare-lijnstijl die Hergé ontwikkelde voor Kuifje. De in kleur geschilderde expressieve leeuw steekt mooi bij af tegen zwart-witte pentekeningen met strakke lijnen, zonder arcering. Hij is de fantasie die bont door de werkelijkheid loopt: gekleurd, wild, hongerig en bij tijden bedeesd en haast schuw. Het verhaal wordt ook vanuit hem verteld: ‘Daarna nam Marta mij mee op reis.’ Samen met de leeuw (de fantasie) beleeft Marta een avontuur dat steeds onstuimiger wordt, wat zich uitdrukt in wild kleurgebruik vol verfspetters in rood en blauw en groen (waarbij niet langer alleen de leeuw is gekleurd).

Je wordt de verbeelding ingezogen met een prachtige gekleurde illustratie van een oerwoud waarin Marta en de leeuw verstoppertje spelen. De leeuw is slim beneden op de illustratie geplaatst en Marta boven, waardoor de dreiging van de leeuw vervangen wordt door vertedering. Als hij dreigend tevoorschijn komt, rent Marta speels de bladzijde af met een waterpistooltje in haar hand.

Hij volgt, en het loopt uit de hand. ‘Alles werd klatskleddernat.’ Met als de apotheose een bonte leeuwenkop vol beweging die Marta als een klein gehaktballetje op dreigt te eten ‘Ik snoof en raasde en… ik wilde Marta opslokken!’ Ontroerend is de hevige ruzie die ze krijgen na dit misverstand, want het was natuurlijk maar een grapje. Ze zitten koppig met hun ruggen naar elkaar toe. De leeuw is zoals fantasie moet zijn, telkens onverwacht, troostend, uitdagend, dwars, koppig en aanhankelijk en een goede garantie voor een bont avontuur.