Nooit meer op tournee met vervuilende auto’s

Neil Young Popmuzikant Neil Young liet zijn Lincoln Continental 1959 ombouwen tot een hybride, deels elektrische auto.

‘Stoere benzineslurpers” noemt de Canadese singer-songwriter Neil Young (1945) liefkozend de Amerikaanse auto’s waarmee hij decennialang door het „goddelijke mooie” landschap van Noord-Amerika reed. In de jaren zestig en zeventig was autorijden onschuldig. Young richtte folk- en rock-’n-rollbands op als The Squires en Buffalo Springfield. Langdurige tournees gingen met wagens als Mercury Turnpike Cruiser, Monarch Richelieu of zelfs een afgedankte lijkwagen, de Buick Roadmaster die als bijnaam ‘Mort’ kreeg.

Maar er begon iets te knagen. Young werd zich steeds bewuster van de milieuvervuiling die deze classic cars aanrichtten. In zijn autobiografie Special Deluxe. Mijn leven & auto’s (2014) doet hij verslag van die bewustwording. Sommige van zijn rock-’n-rollcars reden 1 liter op 4 km, benzine kostte in die tijd 7 dollarcent. Op een enkele tour „braakte” de ‘Mort’ 588 kg CO2 uit. Hij schrijft: „In 1954 reden 58 miljoen motorvoertuigen een totaal van 896 miljard kilometer.”

Die kentering was „het begin van iets”. Het is 1964. Hij probeert benzine te sparen door de motor uit te zetten terwijl hij heuvels afreed, maar freewheelen was geen succes en gevaarlijk. Autofabrikant Henry Ford, die al in 1915 plannen maakte voor elektrische auto’s, inspireert Young. Zijn droom een „nirwana” van uitstootvrije auto’s te scheppen zet hij om in de praktijk. Begin 2000 gaat hij met bevriende monteurs aan de slag om zijn oude Lincoln Continental 1959 om te turnen tot een elektrische auto die hij LincVolt noemt, naar het merk Lincoln en de eenheid van elektrische spanning. Het is gelukt. De Lincoln, een van de grootste auto’s ooit gemaakt, beschikt sinds 2010 over een zuinige, fluisterstille, hybride motor (elektriciteit en biodiesel) waarmee hij elektrisch een afstand van 60 km kan afleggen. Dat is het begin.

In zijn boek doet Young de belofte nooit meer met vervuilende auto’s te rijden, zeker niet op tournee te gaan. Fossiele brandstoffen zijn taboe. Hoogtepunt van Special Deluxe is de rit die Young maakt met de LincVolt op de Route 66, de ‘Moederweg’ van alle Amerikanen. De filmbeelden zijn wereldwijd verspreid, beter protest tegen de opwarming van de aarde is er niet. De wagen rijdt schoon, de auto van de toekomst op brandstof van de toekomst. Het is, aldus Young, „cool”.