Je wilt niet geloven wat mensen soms te horen krijgen na een sollicitatie

Japke-d. denkt mee Japke-d. Bouma kreeg vlekken voor haar ogen bij het zien van enkele afwijzingmails. Daarom deze 12 tips voor elke ‘recruiter’.

Illustratie Tomas Schats

Je zal maar bijna 60 zijn, solliciteren bij GreenWheels en de baan niet krijgen. Dat is al best een teleurstelling. Maar als er dan ook nog in de afwijzing staat dat „je maar moet bedenken dat Oprah Winfrey ooit werd afgewezen omdat ze niet geschikt zou zijn voor tv, Steven Spielberg werd afgewezen voor drie filmscholen en dat Elvis werd ontslagen na zijn eerste live optreden”, en „jij komt er wel, daar hoeven we ons gelukkig geen zorgen om te maken” – dan voel je je toch een stagiair van 17 in plaats van een vijftiger met ruim dertig jaar werkervaring?

Ik kreeg in ieder geval vlekken voor m’n ogen toen een lezer me op deze infantiele afwijzingsmail attendeerde. Net als lezers toen ik hem op Twitter plaatste. „Absurd” en „Om te huilen, dit popiejopietoontje”, schreven ze.

Toch is zo’n afwijzing helaas geen uitzondering. Je wilt niet geloven wat mensen soms te horen krijgen na een sollicitatie, zo bleek toen ik ernaar vroeg. De voorbeelden waren zo tenenkrommend dat ik de ergste maar eens op een rijtje zette. Misschien leren jullie er dan van, personeelswervers van Nederland. Zo moeilijk is het toch niet?

  1. Stop allereerst eens met de ‘algemene duizend in een dozijn’-afwijzing: ‘je paste helaas niet in het profiel’. Die kennen we nu wel. Zeker als je wel degelijk in het profiel past, maar er andere redenen waren om je af te wijzen.
  2. Wees liever eerlijk en schrijf: je bent te oud, te hoogopgeleid, te duur of je maakte te veel schrijffouten – wat meestal de reden is.
  3. Maar schrijf dan zelf wél correct Nederlands! Dus niet: „We hebben kandidaten geselecteerd met een passende cv én eveneens een goede motivatie hebben meegestuurd”. Lees je antwoord nog even door voor je op verzenden drukt.
  4. Ga ook niet lollig lopen doen. Zoals chocoladegigant Tony Chocolonely die standaard ‘snorry’ en ‘chocogroetjes’ in zijn afwijzingen gebruikt, hoewel dat volgens lezers wel meteen de sfeer van het bedrijf tekent „waar je dan misschien toch al niet wilde werken”.
  5. Wacht niet maanden of jaren met een afwijzing, maar stuur mensen tijdig antwoord. Hoewel 8 minuten en 56 seconden na een sollicitatiemail, zoals een lezer overkwam, wel weer héél snel is.
  6. Pas ook op met de ‘standaardafwijzing’. Zo kreeg een lezer een mail met als onderwerpregel ‘algemene afwijzing’, en kreeg een ander een autoreply waarin stond dat „als je op 4 november niks gehoord hebt, je niet bent uitgenodigd voor een gesprek” met daarna het verzoek om „geen contact op te nemen” – dat is wel heel kil.
  7. Onthoud wie op gesprek is geweest! Stuur dus niet ‘geachte heer/mevrouw’ of ‘we nodigen je niet uit voor een gesprek’ naar mensen met wie je al twee keer anderhalf uur hebt gepraat en laat een afwijzing ook niet door een ‘stagiair personeelszaken’ ondertekenen.
  8. Een ‘meerkeuze-afwijzing’ vind ik ook vrij respectloos! Zoals: „hieronder onze 3 belangrijkste criteria, kies zelf welke voor jou mogelijk van toepassing is”. Of: „Het feit dat je bent afgewezen geeft aan dat je niet aan onze criteria voldoet, je weet zelf vast wel aan welke.” Maar schrijf ook niet dat je „het lot hebt laten beslissen en dat de prijs niet op jou is gevallen” of dat je „alleen de eerste vijftig brieven hebt geopend”. „Dan heb ik nog liever gewoon NEE”, schreef een lezer.
  9. Nodig ook geen mensen uit van wie je al weet dat het cv ontoereikend is en vraag niet of een afgewezen kandidaat misschien vrijwilliger, of erger nog: donateur wil worden. Kom op zeg.
  10. Ook erg: de trap na-afwijzing. Zoals iemand aannemen en een week later vertellen dat er toch geen geld was, na een ellenlange procedure zeggen dat de functie toch intern is opgelost, vragen of een kandidaat nog eens wil bellen als de eerste, tweede en derde keus zijn afgevallen, of dat „de telefoniste je niet zag zitten” en je het daarom niet geworden bent.
  11. De ‘sorry-dat-je-zwanger-bentafwijzing’ kan ook écht niet. Dat is de afwijzing waarin vrouwen soms ook nog gevraagd wordt hoeveel kinderen ze „hierna nog willen”, of ze willen terugbellen als ze bevallen zijn, of waarin je moet beloven binnen nu en vijf jaar niet zwanger te worden omdat je anders de baan niet krijgt – echt.
  12. Maar het állerergst, voor zover mogelijk, vonden lezers toch wel het helemaal niks horen na een sollicitatie. Dan heb je het als personeelswerver echt niet begrepen. Want solliciteren is geen spelletje, maar iets waar mensen hun zelfvertrouwen en toekomst op bouwen. Een kandidaat is geen nummer, maar een mens. Schandalig dat dat in het personeelsvak nog steeds niet overal is doorgedrongen.

Hoe was jouw week? Tips voor Japke-d. Bouma via @Japked op Twitter.

Dit waren de parels op Twitter deze week

Actuele vacatures

Meer vacatures

Uitgelichte artikelen

Meer artikelen