Recensie

Recensie Film

Vluchtelinge is een te stugge hoofdpersoon

Drama ‘Sweetness in the Belly’ biedt een aangrijpende blik op de ontberingen van gevluchte vrouwen. Maar de stugge en principiële Lilly is een weinig aansprekende hoofdpersoon.

Lilly (Dakota Fanning) moet vanuit Ethiopië vluchten naar haar voormalig vaderland Groot-Brittannië, in ‘Sweetness in the Belly’.
Lilly (Dakota Fanning) moet vanuit Ethiopië vluchten naar haar voormalig vaderland Groot-Brittannië, in ‘Sweetness in the Belly’.

Als de charmante arts Aziz probeert een gesprek met Lilly Abdal aan te knopen, concludeert hij dat ze „dingen niet gemakkelijk maakt”. Ook voor de kijker is het moeilijk door te dringen in de altijd stuurs kijkende hoofdpersoon van Sweetness in the Belly.

Lilly is een behoorlijk complex en ongewoon personage: haar Britse hippie-ouders hebben haar in de jaren zestig achtergelaten in Marokko bij een veelgeprezen soefi-meester, ze werd er opgevoed tot koranspecialist en vrome moslima. Later wordt ze naar de heilige stad Hara in Ethiopië gestuurd. Als de Ethiopische keizer Haile Selassie wordt afgezet, moet Lilly, net als miljoenen anderen, vluchten voor het geweld.

Sweetness in the Belly begint op het moment dat Lilly, als ontwortelde vluchteling, aankomt in het Londen van de jaren zeventig. Aan haar korankennis heeft ze weinig en andere vluchtelingen kijken haar met de nek aan omdat ze privileges heeft door haar Britse paspoort. Als ze de pas bevallen vluchtelinge Amina helpt, wordt ze alsnog opgenomen in de migrantengemeenschap. De film biedt zo een aangrijpende blik op de ontberingen en trauma’s van gevluchte vrouwen.

De film kreeg online enige kritiek. Er werd verondersteld dat Lilly een personage was dat is ‘gewhitewashed’: een zwarte vluchtelinge gespeeld door de witte Dakota Fanning. Een misverstand, ook in het boek van Camilla Gibb waarop de film is gebaseerd is Lilly wit. Toch vraag je je om uiteenlopende redenen af waarom juist zij de hoofdpersoon is van deze film. Door haar principiële en stugge gedrag is ze een weinig aansprekend personage. De vele flashbacks die ingaan op haar uitzonderlijke leven, hadden Lilly’s denkwijze kunnen verklaren, maar worden vooral ingezet voor historische duiding. De flashbacks leveren veel losse eindjes op. Zo komt een misgelopen vrouwenbesnijdenis in Ethiopië wel heel terloops langs.