Recensie

Recensie Theater

De Dansers zoeken naar houvast in een ongrijpbare wereld

Dans Voorstelling Hold your horses van De Dansers kan zowel als ode aan onze veelzijdige, verlangende armen worden gezien, als noodkreet in een steeds ongrijpbaarder wereld.

Met Hold Your Horses brengt choreografe Josephine van Rheenen een ode aan onze veelzijdige, verlangende armen.
Met Hold Your Horses brengt choreografe Josephine van Rheenen een ode aan onze veelzijdige, verlangende armen. Foto Bart Grietens

Wandelvingers, grijphanden, boksvuisten, knel- en vangarmen – in Hold your horses van het Utrechtse collectief De Dansers hebben niet de benen, maar de handen, vingers en armen de hoofdrol. En wel van begin af aan: gezeten achter twee tafels laten vijf performers hun handen plat op de tafelbladen vallen, kriebelen over het landschap van hoofd en ledematen van de anderen, laten hun vingers twijfelen bij de afgrond van de tafelrand. Componist/zanger/gitarist en mede-performer Guy Corneille gebruikt ze om zijn gitaar te laten spreken.

Expressieve dingen zijn het, onze bovenste ledematen, uitermate geschikt voor contact en communicatie. In de fysieke wereld dan. In de ongrijpbare digitale wereld zijn ze goed om op een toetsenbord te tikken, meer niet. Terwijl de behoefte aan houvast des te groter is.

Dat is zo ongeveer de gedachte achter deze ode (of is het een noodkreet?) van choreografe Josephine van Rheenen aan onze veelzijdige, verlangende armen. Hold your horses kan evengoed als een heerlijk speelkwartier (van een uur) worden bekeken waarin Yeli Beurskens, Liam McCall, Youri Peters, Arturo Vargas, Marie Khatib-Shahidi en Corneille dansen, zingen en muziek maken in een onweerstaanbare, ongedwongen sfeer. Corneilles songs, jammer genoeg niet goed verstaanbaar, versterken die nog.

Tafels worden torens, waarvan de nonchalant geklede dansers zich vol vertrouwen laten vallen in zorgzame armen. Ze klitten samen, gooien zich met kracht door de ruimte, in hun vaart de ander omverwerpend. Gekende elementen, maar als het tempo wordt opgevoerd en het ritme strakker is Hold your horses moeilijk te weerstaan, voor volwassenen net zo goed als voor kinderen.

En die paarden? De titel mag dan aan de edele viervoeter zijn te danken, maar hij komt in het hele stuk niet voor. Of het zouden de rondjes moeten zijn die de performers soms en groupe als circuspaarden over de vloer draven. Één heel even op vier ‘benen’.