Thuiskok.

Gulzig

Afgelopen zomer benutte ik een paar dagen in Bergamo om driesterrenrestaurant Da Vittorio te bezoeken. Het is gevestigd in een luxe hotel, heeft een prachtig lommerrijk terras, en is het soort etablissement waar ze een sapje een cocktail noemen om er een paar tientjes voor te rekenen en mensen als ik naar de dienstingang verwijzen. Gelukkig had ik een reservering en kon ik plaatsnemen aan de tafel met strakgestreken tafellinnen en zilver bestek.

De lunch in de schaduw van de parasol was klassiek, allemaal tiptop in orde. Tot het dessert, dat was een selectie van petits fours op een enorm knalgroen bed van suikerspin. Om me heen zag ik de welgestelden beschaafd aan de suikerspin plukken. Ik ging rechtop zitten, klapte van blijdschap in mijn handen toen het op mijn tafel kwam en gaf me over aan het zoete suikerfeest tot ik het gevoel had dat ik op knappen stond. Héérlijk.

Ik hou ervan als chefs een onverwachte afslag nemen en ik ben gek op die speelsheid die je uitnodigt alle remmingen los te laten en je over te geven aan een kinderlijke mateloosheid. Mensen doen vaak serieus over eten, en terecht. Eten moet goed en lekker zijn. Maar daarbij vergeten ze soms dat eten ook leuk moet zijn, dat de humor niet moet ontbreken.

Speelsheid vind je ook in Nomnomnom, ‘eet jezelf gelukkig in 50 grenzeloze recepten’ van Dorothy Porker, pseudoniem van Vette Sletten wat weer een pseudoniem is van Mieke Weismann.

Mateloosheid is een ander element aan het boek. Porker houdt van eten, ze heeft afscheid genomen van diëten en wil alles kunnen eten. Zulke voornemens juich ik altijd toe. Ik dieet al vijftien jaar met mijn hoofd terwijl mijn mond ongestoord verder eet.

De meeste boeken die nu verschijnen, kiezen voor gezond en verantwoord, maar dit is er een dat je uitnodigt van de zonde een gewoonte te maken. Je zult hier geen gezonde recepten vinden, wel suggesties voor vegetarische en plantaardige variaties. Met foto’s waar soms de gulzigheid vanaf straalt, dan weer zijn het een soort moderne, absurdistische stillevens van gerechten of juist gestylede ingrediënten die, alsof ze in een toneelstuk staan, een gerecht verbeelden.