Recensie

Recensie

Jarige De Dijk feest sober in heropende Ziggo Dome

In een heropende Ziggo Dome vierde De Dijk zijn jubileum met waar het al veertig jaar om draait: warmbloedige nummers met Nederlandstalige teksten.

De Dijk bestaat 40 jaar en vierde dat met twee concerten in de heropende Ziggo Dome. Rechts: zanger Huub van der Lubbe
De Dijk bestaat 40 jaar en vierde dat met twee concerten in de heropende Ziggo Dome. Rechts: zanger Huub van der Lubbe Foto’s Andreas Terlaak

Met een sober feestje vierde de Amsterdamse band De Dijk dit weekend twee keer zijn veertigste verjaardag. In een goeddeels uitverkochte, heropende Ziggo Dome - vrijdag was 75 procent van de maximale capaciteit van 17.000 bezoekers aanwezig - was het een onopgesmukt concert, zonder vuurwerk of gastzangers. Deze avond draaide om waar het al veertig jaar om draait: de muziek. De Dijk zwierde in een kleine tweeënhalf uur door het eigen oeuvre, waaraan sinds 1981 wordt gebouwd.

Toen was de muziek nog beïnvloed door de sfeer van punk en new wave, later zouden soul en blues op de voorgrond komen. Vanaf het begin zong Huub van der Lubbe in het Nederlands. Zoals hij vrijdag opmerkte: „Mensen die er iets vanaf wisten, zeiden dat dat dom was. We zouden nooit een nummer-1 hit in Amerika krijgen.” Ze kregen gelijk. Maar ze hadden wel in Nederland veel plezier gehad.

De teksten zijn juist een van de troeven van de band. Van der Lubbe zegt wat veel anderen zeggen, maar net anders. De show in de Ziggo Dome werd geopend met het nieuwe ‘Goed Je Weer Te Zien’, een warmbloedige ballade, waarin het weerzien na anderhalf jaar eerder melancholisch klinkt dan feestelijk. „Hoe is het jou vergaan? Of moet ik dat niet vragen. Het komt er ook niet op aan”, zingt Van der Lubbe, begeleid door ruisende blazers en wrang knerpend gitaarspel. Met wijd gespreide armen leek hij iedere aanwezige aan te spreken.

Later volgde ‘Binnen Zonder Kloppen’, met daarin een van Van der Lubbe’s mooiste regels: „Ze kwam binnen zonder kloppen.” De woorden kunnen slaan op een geliefde, maar ook op muziek; op de sensatie van overrompeling dat een liedje of concert kan opleveren.

Dat gevoel van overweldiging bleef vrijdagavond iets te lang uit. Voor het eerst stond De Dijk in de grote Ziggo Dome. De afstand tot het publiek is ver, de acht muzikanten bleven ieder op de eigen plaats en Van der Lubbe beweegt weinig op het weidse toneel. De combinatie met vooral trage nummers in het eerste uur, maakte de stemming ingehouden - al waren er muzikale hoogtepunten: bijvoorbeeld de weelderig rinkelende piano en stoere saxofoonsolo in ‘Onderuit’.

De feestelijkheid bloeide uiteindelijk op aan het eind en in de vele toegiften, bij nummers als ‘Als Het Golft’, ‘Wat Een Vrouw’. En lijflied ‘Nergens Goed Voor’, waarbij Van der Lubbe een reeks komische danspassen liet zien.

Hester Carvalho