‘Eten, drinken, babbelen – dat ben ik’

Verdienen en uitgeven Alexander Martijn (56) uit Amsterdam draagt met trots de functietitel van secretaresse. De genderstereotypering van het vak zint hem niet. „Het gaat om de functie, niet of je man of vrouw bent.”

Foto Bob van der Vlist

in

‘Ah, je bedoelt secretaris? Zo reageren mensen weleens als ik me voorstel als de secretaresse. Maar nee, secretaris is echt iets anders, dat is een bestuurlijk-inhoudelijke functie. Ik ben er ter ondersteuning van de leidinggevende. Sommige mannen die dit vak uitoefenen, wijken uit naar de term personal assistent – ik ook, tot een paar weken geleden.

„Ik sprak me op LinkedIn uit tegen de genderstereotypering van mijn vak. In vacatures voor secretaresses wordt altijd gezocht naar een ‘pittige dame’ of een ‘powervrouw’, nooit een ‘powerman’. We gaan ervan uit dat vrouwen sensitief en communicatief zijn en dús geschikt voor ons vak. Terwijl het gaat om de functie, niet of je man of vrouw bent. De reacties op mijn post waren overweldigend: van bijval van de vereniging The Male Assistants – die bleek te bestaan – tot een zakelijke ontbijtbijeenkomst waar ik een pitch mocht houden. Het is echt een oppepper voor mijn zelfvertrouwen geweest.

„Momenteel werk ik als secretaresse bij een welzijnsorganisatie in Amsterdam, vier dagen van negen uur. Op mijn vrije woensdag ga ik altijd langs mijn moeder van 80. Ze is op een leeftijd dat ze veel vergeet, dus ik houd een oogje in het zeil. Ik neem vaak boodschappen mee en zorg dat alles naar behoren is bij haar thuis.

„Het inkomen van secretaresses zou wel wat beter kunnen, vind ik. Je bent toch vaak de steun en toeverlaat van je leidinggevende en hebt veel verantwoordelijke taken; daar mag dan ook een redelijke waardering tegenover staan.”

uit

‘Eten, drinken, babbelen – dat ben ik. Ik hou van gezelligheid en eet veel uit. In de straat waar ik woon in Amsterdam, heb ik zo’n beetje alle restaurants uitgeprobeerd. Tien jaar terug gaf ik mijn geld iets té makkelijk uit. Dan stelde ik de zorgpremie of de elektriciteitsrekening van die maand uit, omdat het me niet goed uitkwam. Dat is niet de goede strategie, want daarna moet je het dubbele betalen. Nu gebeurt het me niet meer.

„Een andere grote uitgave zijn mijn schilderspullen. Ik maak grote, kleurrijke schilderijen van tropische vrouwen. Als ik daaraan werk, kom ik in een rustige wereld waarin ik me kan ontkoppelen van alles en iedereen. Bijna iedere ochtend sta ik om 7 uur op om een uurtje te schilderen. De doeken koop ik bij Xenos, verf en kwasten bij een speciaalzaak op de Rozengracht. Schilderen doe ik gewoon in de woonkamer, maar je struikelt er niet over de verfkwasten, hoor. Oh nee! Ik ben een secretaresse, hè, ik houd van ordentelijkheid. Alles heeft zijn plekje.

„Vierentwintig jaar geleden kwam ik van Curaçao naar Amsterdam. De meeste van mijn naasten wonen in Nederland, maar de zon en de gezelligheid mis ik weleens. Wie weet dat ik die kant op ga als ik gepensioneerd ben. Nog tien jaar, haha!”