Vrij zijn is... aan rhythm boxing doen

Vrij Hoe breekt Nederland uit de sleur? Deze week: rhythm boxing.

Foto Folkert Koelewijn

Op een industrieterrein in het Haagse Ypenburg druppelen zondagochtend elf mannen en vrouwen de smetteloze zaal van Rhythm Sports binnen. Stipt negen uur start trainer Yie Mee Cheung (41) de beat. Iedereen is direct klaarwakker. Lekker een kwartiertje springen. „Schop de beentjes maar los”, zegt ze door de headset. Er komen stootbewegingen bij en trappen. Zweet begint te stromen. „Dit is meer iets voor de zaterdagavond dan voor de zondagochtend”, fluistert de fotograaf.

„Oké, we gaan beginnen”, zegt Cheung. Beginnen? Wat was dit dan?

„Pak je eigen kickbag.” Bokshandschoenen worden aangetrokken. Cheung loopt door de zaal en geeft aanwijzingen op het ritme van de muziek. „Jab cross, jab body, hoek links, hoek rechts.” Een gespierde vrouw met een bos grijs haar zwaait moeiteloos haar been tegen de bokszak. Een afgetrainde man vuurt een serie stoten af als een volautomatische machine. Sommigen voeren de bewegingen trager uit, een man staart nadenkend naar de zak.

Een vrouw die er voor het eerst is, herhaalt beduusd de vorige oefening. Cheung geeft haar extra aandacht. „Blijf werken”, roept ze tegen de anderen. „Hoek links, hoek rechts.”

Slokje water en matjes pakken. Een man doet extra push-ups, gewoon, omdat het kan.

Nu volgt het zwaarste deel van de les. Veertig hoeken, twintig keer knieën omhoog, twintig jumping jacks. „En repeat”. Zon valt in lange banen op de zwoegende lijven op de kunststof vloer. Geconcentreerde blikken, verkrampte kaken, de opzwepende muziek stuwt iedereen voort.

Het laatste kwartier. De groep is vermoeid en beweegt langzamer. Een vrouw met dreads duwt de bokszak terug die ze had weggestoten. Cheung: „Tijd voor het freestylemomentje”, drie keer tien seconden op Rocky-achtige muziek: „Go crazy.” Stoten, schoppen, opdrukken. Alles mag. „Ga ervoor. 110 procent.”

Korte cooldown, de volgende groep staat klaar.

Boekhouder Adnen Kouzana (51, traint drie keer in de week) is voldaan: „Zij neemt je mee met haar stem, met de muziek. Je komt in een trance.”

Cheung knikt. Sinds haar vijftiende sport ze intensief. Naast haar studie en werk haalde ze certificaten in aerobics, tae-bo en martial arts. Ze is ook gediplomeerd kickfun-instructeur, wat lijkt op rhythm boxing. „Het is voor iedereen geschikt, een allround work-out, afwisselend, niet agressief. De weerstand van de zak maakt het zwaar, maar ook leuk.”

De vrouw met de grijze krullen die net nog een bokszak aan flarden schopte, blijkt basisschoollerares Lizeth Horneman (57, traint vijf keer in de week, inclusief fanatiek hardlopen): „Deze les is een heerlijke uitlaatklep. Het dagelijks leven is helemaal weg, het is gezellig met de groep en de instructeur is fantastisch.” Cheung lacht: „Soms vragen ze naar het Chinese meisje.”

„Ik ben kapot”, zegt Dixie Apostel (43). Ze staat in de rij. Niet voor koffie, maar voor een volgende les: Carribean Zumba. Ja hoor, dat lukt nog, als ze maar niet te veel met de buikspieren doen.