Recensie

Recensie Film

‘I Care a Lot’: cynische en geestige allegorie op Amerikaanse droom

Komedie In ‘I Care a Lot’ ziet de meedogenloze curator Marla hulpbehoevende ouderen als melkkoe. Tot een van haar klanten de moeder van een Russische maffiabaas blijkt.

Curator Marla (Rosamund Pike) werpt zich op als wettelijke voogd van welvarende ouderen die zorg nodig hebben, waarna zij hun bezittingen te gelde maakt, in ‘I Care a Lot’.
Curator Marla (Rosamund Pike) werpt zich op als wettelijke voogd van welvarende ouderen die zorg nodig hebben, waarna zij hun bezittingen te gelde maakt, in ‘I Care a Lot’. Foto Seacia Pavao / Netflix

Werken in de ouderenzorg wordt gezien als een nobel beroep. Je cijfert jezelf grotendeels weg en staat volledig ten dienste van anderen. Dat je de zorg voor ouderen ook kunt zien als verdienmodel, en dat het jezelf wegcijferen totaal niet nodig is, bewijst Marla Grayson (een heerlijk vileine Rosamund Pike).

Marla is de hoofdpersoon van de inktzwarte komedie I Care a Lot. Zij ziet ouderen als melkkoe, als mensen die je een flinke poot kunt uitdraaien. Vriendelijk glimlachend werpt Marla zich op als wettelijke voogd van welvarende ouderen die zorg nodig hebben, waarna zij haar cliënten (‘cherries’) wegstopt in een tehuis – door regisseur J. Blakeson sterk verbeeld als kafkaëske nachtmerrie. Hun mobiele telefoon wordt afgenomen en ze zitten onder de medicijnen, zodat protesteren niet meer mogelijk is.

Het spreekt voor zich dat Marla hiervoor een groot bedrag incasseert, dat zij ook nog eens aanvult door de huizen en inboedel van haar cliënten zonder pardon te verkopen. Zogenaamd om hun nieuwe huisvesting te betalen, maar het merendeel gaat naar de calculerende Marla en haar partner Fran. Scrupules heeft zij niet, in haar voice-over waarmee de film opent (en sluit) omschrijft Marla zichzelf als leeuwin en jager, om eraan toe te voegen dat in haar optiek goede mensen niet bestaan.

Lees ook een interview met regisseur J. Blakeson over ‘I Care a Lot’: ‘Onderschat de keiharde curator niet omdat die een vrouw is’

Wanneer de meedogenloze Marla zich ontfermt over zeventigplusser Jennifer Peterson, stuit zij op de Russische maffia. Jennifer blijkt de moeder van maffiabaas Roman Lunyov (Peter Dinklage) en hij wil haar koste wat kost uit het tehuis te krijgen. Er volgt een keiharde onderlinge strijd die meer en meer uit de hand loopt.

Marla en Roman zijn twee kanten van dezelfde materialistische medaille, zij de ogenschijnlijk mooie kant van het kapitalisme, hij de lelijke, misvormde kant. Gewetenloos doen beiden er alles aan om zo rijk mogelijk te worden en te blijven. Waarbij de boze Roman zich verstopt en onzichtbaar wil zijn en de vriendelijke Marla in de openheid opereert. Zij maskeert haar ijzige karakter en haar blinde hebzucht onder een blinkend oppervlak: zij is onberispelijk gekleed en gekapt, ze gebruikt haar brede glimlach als smeermiddel. De scène waarin zij bij een auto-ongeluk met veel moeite een van haar tanden redt is tekenend. Zonder die tand is haar glimlach immers niet meer perfect en loopt haar oplichterspraktijk gevaar.

I Care a Lot is een door en door cynische, bij vlagen zeer geestige film die vooral dient als allegorie op de Amerikaanse droom. Een corrupte droom die uiteindelijk ten koste gaat van alle moraal en medemenselijkheid.