Thuiskok.

Alledaags eten

Afgelopen week bruiste Amsterdam van de culinaire creativiteit. Een aantal van ’s werelds topchefs was naar de hoofdstad gekomen voor de bekendmaking van The Best Chef Awards, een prijs die voor de vijfde keer werd uitgereikt, ditmaal in Nederland.

Sinds het succes van die ándere prijs, The World’s 50 Best, heeft het culinaire toerisme een enorme vlucht genomen en rouleert er veel geld en glamour in de foodiewereld die, net als alle andere disciplines, aan elkaar hangt van het juiste netwerk en de beste contacten. Wie zichtbaar wil zijn, moet opvallen. Dat betekent dat fantastische chefs die niet zo fanatiek netwerken, minder snel op die gekoesterde lijst komen. Het haalt wat mij betreft flink wat van de glans af van zo’n verkiezing wanneer ik middelmatige chefs erop zie pronken, maar ik weet tegelijkertijd dat het altijd zo gaat, of dat nu in de literatuur is, in het bedrijfsleven of de politiek. Zichtbaarheid werkt.

Zo ook op de sociale media waar thuiskoks zich profileren. Internet is sowieso een uitkomst voor talent dat anders onzichtbaar zou blijven. Het heeft voor een democratisering van de media gezorgd. Wie iets kan, of juist níks kan, kan zich toch nog in de kijker spelen. Het valt dan ook op dat een flink deel van de nieuwe kookboeken dat uitkomt, is gemaakt door bloggers en Instagrammers.

Manon Proper, bijvoorbeeld, debuteert met haar boek Bistro Manon, ‘dagelijkse inspiratie voor het hele gezin’. Proper heeft ruim veertigduizend volgers op Instagram en runt, zo schrijft ze, haar eigen ‘minibistro’ voor haar man en vijf kinderen, een twee- en drieling. Het gezin woont in Boedapest.

Proper is geen professionele kok, in het boek staan dan ook geen ingewikkelde recepten, maar alledaagse gerechten met een internationaal karakter. Het soort gerechten dat in de meeste huishoudens tegenwoordig wordt klaargemaakt, gok ik zo. Geoefende thuiskoks zullen hier niet veel nieuws ontdekken.

Maar waarschijnlijk is het juist die herkenbaarheid en laagdrempeligheid die Proper populair maakt op Instagram. Het valt me namelijk ook op Twitter op: als mensen een foto van hun eten plaatsen, duiken anderen er meteen op voor het recept. Kennelijk is er een niet aflatende honger naar eenvoudige recepten zonder gedoe.