‘Rondkomen van kleding maken lukte niet’

Verdienen en uitgeven Cynthia Balai (53) werkt als coördinerend passagiersassistent op Schiphol. Daarnaast ontwerpt en maakt ze kleding. „Ik draai vroege diensten, zodat ik ’s middags tijd overhoud om te naaien.”

in

‘Toen mijn dochter (28) een jaar oud was, ben ik begonnen met kinderkleding maken. Je probeert eens wat, er gaat weleens wat mis, maar naarmate ik het beter onder de knie kreeg, ben ik overgestapt op galakleding en trouwjurken. Dat is wel even een ander verhaal: de stoffen zijn duurder en vaak moeilijker te bewerken. Zeker met trouwjurken komen er allerlei speciale technieken bij kijken. Ik heb het me allemaal zelf aangeleerd, met behulp van internet, dat wel. Zo maakte ik op den duur galajurken in opdracht, voor verschillende missverkiezingen bijvoorbeeld, en heb ik trouwjurken verkocht.

„Doordat mijn man en ik vier jaar geleden gingen scheiden, moest ik een baan zoeken, want rondkomen van kleding maken lukte niet. Sindsdien werk ik op Schiphol en help ik met een team van vier collega’s de minder mobiele passagiers van de check-in naar de gate te gaan. Het is keihard werken, we lopen zo twintig kilometer per dag, want Schiphol is gigantisch. Maar het is ontzettend leuk, mensen zijn vaak zo dankbaar dat je ze helpt.

„Doordat ik altijd vroege diensten draai, heb ik in de middag tijd om het kleding maken op te pakken. Dat heeft even stilgelegen toen ik op Schiphol begon. Ik verdien genoeg om te kunnen leven, heb geen kinderen meer te verzorgen en woon alleen. Maar als je kijkt naar het werk dat we verzetten, zou ik best wat meer willen verdienen, het is zo intens. Maar hoe hang je daar een prijskaartje aan?”

uit

‘In de tijd dat we nog als gezin samenwoonden, gingen we elk jaar naar Italië of Frankrijk op vakantie en tussendoor nog weleens weekendjes weg. Ik zou graag wel weer op reis gaan, maar ik moet nog even kijken hoe ik dat ga invullen. Alleen op reis gaan vind ik toch een beetje eng, ook al ben ik best graag op mezelf. Mee met groepsreizen is ook niet echt m’n ding, ik maak niet zo makkelijk contact met mensen. Dan eerder samen met een vriendin. In elk geval zet ik zo nu en dan alvast iets opzij en de rest van de reis zal ik met mijn vakantiegeld volgend jaar betalen.

„Ik geef graag geld uit aan stoffen. Als ik over de markt loop en een mooie stof in de aanbieding tegenkom, moet ik altijd even voelen. Vaak heb ik gelijk al iets in m’n hoofd, dus negen van de tien keer neem ik het mee. Zo heb ik aardig wat kilometers aan stof liggen. Toch duurt het meestal niet lang voor ik ermee aan de slag ga. Meestal wordt het precies zoals ik had bedacht.

„Ik spaar niet per se met een doel, maar meer om wat achter de hand te hebben voor als er iets mis is met auto, of een van m’n drie kinderen hulp nodig heeft. Maar ook voor als ik geen zin om te koken – dat ik dan wat kan bestellen. Dit gebeurt niet vaak, maar het is wel handig om die ruimte te hebben.”