‘Ik leef met iemand die vegan is, maar ik kan mijn eitje en kaasje nog niet helemaal loslaten’

Spitsuur Oud-ijshockeyer Danny Galiart en zijn partner Kirsten Gielen runnen Vegan Masters. Hij doet de marketing en ‘het concept’. „Vegan ben ik mede geworden door topsport.” Zij regelt de financiën, „pünktlich en gründlich”.

Danny: „Tijdens corona hebben we hier alles gevierd: mijn moeders verjaardag, het huwelijk van Kirstens zus, de babyshower van mijn dochter.” Kirsten: „De hele tent staat ’s avonds vol met vuurkorven, vrienden komen langs. We werken, sporten, zien familie en onze honden en daarmee zijn we heel gelukkig.” Foto David Galjaard
Danny: „Tijdens corona hebben we hier alles gevierd: mijn moeders verjaardag, het huwelijk van Kirstens zus, de babyshower van mijn dochter.” Kirsten: „De hele tent staat ’s avonds vol met vuurkorven, vrienden komen langs. We werken, sporten, zien familie en onze honden en daarmee zijn we heel gelukkig.”

Foto David Galjaard

Kirsten: „Om half zeven worden we zonder wekker wakker.”

Danny: „We mogen weer naar de zaak! Nee echt, we doen het werk met heel veel plezier.”

Kirsten: „Als eerste kijken we of er nog belangrijke e-mails of appjes zijn, onze telefoons liggen naast ons bed. Danny heeft nu een nieuwe hobby, die fietst 25 kilometer naar de zaak in Amsterdam.”

Danny: „Lance Armstrong-stijl, haha. Eigenlijk schaam ik me ervoor, maar ik probeer elke dag mijn record te verbeteren. Ik kom ook helemaal verfrommeld aan. Iedere dag is een tijdrit. Mijn hoogste gemiddelde snelheid is 30,3 kilometer per uur.”

Kirsten: „Ik ga rond kwart voor acht met de hondjes wandelen in het bos. Ik ruim thuis op en rijd rond tien uur met de auto naar de zaak. Soms ga ik met de fiets, en dan pak ik de mountain-e-bike. Dan kom ik niet bezweet aan, en heb ik wel mijn uurtje zuurstof gehad.”

Danny: „Wij hebben net zes jaar in Tarifa, Spanje, gewoond.”

Kirsten: „Onze dochter deed aan kitesurfen op Europees niveau en wilde de beste van de wereld worden. Op haar 15de was ze wereldkampioen bij de jeugd en ze wilde verder. Danny heeft zoiets ook gedaan voor ijshockey, dus die snapte haar wel.”

Danny: „Ik had als zestienjarige de droom het allerhoogste te halen in ijshockey en daar moest je ook niet voor in Nederland blijven. Daarom ben ik met een teamgenoot uit de Nederlandse ploeg samen naar Canada gegaan. Hij was uitgeroepen tot beste aanvaller en ik tot beste verdediger. Oké, let’s go, zeiden we toen. Een jaar woonden we in Edmonton, Noord-Canada. Daar hebben we temperaturen meegemaakt van min 50. Het is een enorm mooie leerschool geweest, vooral voor mezelf als mens. Ik vond het mooi dat we nu hetzelfde konden doen voor Isabeau. Tarifa is natuurlijk ook een stuk beter te doen dan van ijsbaan naar ijsbaan, haha.”

Pizzabedrijven

Kirsten: „Isabeau werkt nu ook bij ons in het bedrijf. Door corona raakte ze gedemotiveerd en heeft ze haar studie aan de hogere hotelschool gepauzeerd. Ze heeft geholpen met het opzetten van de dark kitchens [keukens die consumenten via bezorgdiensten direct maaltijden leveren] en denkt mee over nieuwe producten. Nu de lessen weer live zijn, heeft ze haar studie weer opgepakt.”

Danny: „In Canada en Amerika had ik de ontwikkeling gezien van grote pizzabedrijven. Toen ik terugkwam, ben ik naast het Italiaanse restaurant van mijn moeder in Laren een traiteur begonnen die ook ging bezorgen. Dat werd Al Capone’s Pizza. Op het hoogtepunt hadden we 42 pizzawinkels en draaiden we 24 miljoen euro omzet. Binnen mijn bedrijf was ik altijd de jongste, dat was wel gek.”

Kirsten: „Ik ben niet vegan, maar flexitariër. Maar ja, ik leef met iemand die vegan is en heb een dochter die zo goed als vegan is. Voor 80 procent ben ik vegan, maar ik kan mijn eitje en kaasje nog niet helemaal loslaten. Heel af en toe eet ik een stukje vis of kip.”

Danny: „Vegan ben ik mede geworden door topsport. Op een gegeven moment was ik oude vakantiefoto’s aan het kijken en dacht ik: ‘hé, maar mijn vader was toch niet mee?’ Ik was een jaar of 27 en at veel ribeyes. Toen zei iemand uit de sportwereld: ‘misschien moet je eens wat minder vlees gaan eten.’ Daarna vlogen de kilo’s ervanaf. De laatste tien jaar was ik eigenlijk al vegetariër. Twee jaar lang ben ik met Isabeau de hele wereld over gevlogen om de wereldkampioenschappen kitesurfen te organiseren en zo kwam ik veel atleten tegen. Zij waren vaak veganist. Ik zag hun prestaties vooruitgaan. Na de documentaire Cowspiracy was het voor mij een no-brainer om ook veganist te worden. Zo is Vegan Masters ontstaan. Wij maken mainstream consumentenvoeding vegan. Het pizzabedrijf hebben we nog steeds, maar daar hebben we eigenlijk geen affiniteit meer mee, merk ik.”

Kirsten: „Ik probeer twee dagen in de week thuis te werken, vanwege de honden en ook omdat ik best veel in de cijfers zit. Op kantoor kan ik me slecht afsluiten.”

Cijfers

Danny: „Ik vind cijfers helemaal niet leuk, dus we vullen elkaar goed aan. Kirsten is half Duits. Heel pünktlich en gründlich, haha.”

Kirsten: „We begonnen in 2018 met het businessplan. Danny is de marketeer en creëert het hele concept. Ik werk het tot in de puntjes uit in Excel om te kijken of het haalbaar is. Daarin zijn we echt een team.”

Danny: „Na het werk duiken we vaak eerst een uurtje de moestuin in.”

Kirsten: „Danny kookt het vaakst, en twee keer per week eten we onze eigen Vegan Masters-maaltijden. Ik kook het minste in huis, dat is nooit mijn sterkste punt geweest, haha. Ik doe de afwas.”

Danny: „Take-out eten we ook een tot twee keer per week.”

Kirsten: „En een keer per week gaan we uit eten ‘bij oma’, in het restaurant van Danny’s moeder. Rond een uur of half negen gaan we met de honden lopen. Ik ben vaak ook nog wel een uurtje of anderhalf bezig met beantwoorden van mails of de betalingen.”

Danny: „We wonen heel landelijk, in een verbouwde herenboerderij. Schapen en koeien lopen eromheen. Daar kunnen we enorm van genieten. Tijdens corona hebben we hier alles gevierd: mijn moeders verjaardag, het huwelijk van Kirstens zus, de babyshower van mijn dochter.”

Kirsten: „De hele tent staat ’s avonds vol met vuurkorven, vrienden komen langs. We werken, sporten, zien familie en onze honden en daarmee zijn we heel gelukkig. We hebben eromheen niet zoveel nodig.”

In Spitsuur vertellen stellen en singles hoe zij werk en privé combineren. Meedoen? Mail naar werk@nrc.nl