Teeltplan voor een relatie

Vrouw & tuin In de stadstuinen van Bloei & Groei in Amsterdam-Zuidoost hervinden vrouwen hun veerkracht. bezoekt de ‘healing garden’. Afl. 1: Odiah.
Foto Ilvy Njiokiktjien

De goudsbloem heeft het niet gered. Dat is niet haar schuld. Zij heeft de plant bemest, toegesproken, ja zelfs toegezongen. Het bleef een dor ding. Toen heeft ze hem uit de grond gerukt.

Haar relatie heeft het niet gered. Dat was niet haar schuld. Zij heeft vanaf haar zeventiende voor hem gezorgd, zich geschikt naar zijn wensen. Zag hij haar liever in minder blote kleren? Ze knoopte haar blouse tot bovenaan dicht. Vond hij dat ze te lang met haar zus aan de telefoon zat? Ze belde niet meer. Wond hij zich op over hoe andere mannen naar haar keken? Ze ging niet meer naar feestjes.

Veertien jaar ging het zo en Odiah raakte steeds verder geïsoleerd. „Ik dacht dat het zo hoorde. Ik had ook nooit geleerd hoe een relatie hoort te zijn.” Toen de psycholoog haar laatst naar haar ergste jeugdherinnering vroeg, vertelde ze over die keer dat ze in de woonkamer zat, terwijl haar ouders elkaar op de eerste verdieping te lijf gingen. „Ik was vijf.”

Op een dag zei hij: „Dit wordt ’m niet”, waarna hij de deur uitliep. Toen ze weken later zijn spullen verzamelde om bij het grofvuil te zetten, vond ze achter in de kelder een vuilniszak met haar korte rokjes en truitjes.

Terug naar de tuin. Daar was dus laatst een veenmol. Eerst dacht ze aan „zo’n lief diertje dat onder de grond leeft”, maar het bleek een soort spin te zijn, met weerhaken, die haar planten aanvrat. Ik zeg niet wat ik denk, namelijk dat die veenmol verdacht veel op haar ex lijkt. In plaats daarvan zeg ik: ik heb slakken in mijn moestuin. Tientallen vraatzuchtige slakken. Komt door de vele regen, daar houden ze van.

Ze veert op. „Dan moet je kommetjes bier neerzetten, dat heb ik hier geleerd.” Lachend: „Gewoon een krat Heineken je tuin ingooien.”

De vrouwen van Bloei & Groei in Amsterdam. Foto Ilvy Njiokiktjien

Ze leert hier veel, zegt ze. En dat is goed, want ze heeft vaak geen idee. Hoe je een relatie onderhoudt bijvoorbeeld, vriendschappen, een baan. Of een tuin. Welke mest je moet gebruiken, hoe je een zaadje plant, hoe vaak je het water moet geven. Dat je vertrouwen moet hebben en niet bang moet zijn als er eens iets mislukt. „Hier leer ik te falen”, zegt ze en kijkt naar de lege plek waar nog niet zo lang geleden een dorre goudsbloem stond.

Zo helpen ze elkaar, de vrouwen van Bloei & Groei in Amsterdam-Zuidoost. Vriendinnen vindt ze een groot woord. Liever noemt ze hen kennissen. Leuke kennissen, dat wel. Maar het vertrouwen om vriendschap te sluiten heeft ze nog niet. Bovendien, ze zou niet weten hoe.

Haar favoriete plant is een bonsaiboompje, omdat het van die mooie bloesem heeft. En misschien omdat het boompje langzaam groeit, zeg ik, net zo langzaam als jouw vertrouwen in mensen. Ze kijkt me verbaasd aan. „Dat zou heel goed kunnen!”

Van haar maatschappelijk werker hoeft ze voorlopig nog niet aan het werk. Eerst maar eens dit op orde, en ze tikt tegen haar hoofd. Een relatie zit er voorlopig ook niet in. „Ik begrijp dat je moet werken aan een relatie, ik weet alleen niet waar ik moet beginnen, en wanneer.” Ze zwaait met haar geplastificeerde teeltplan en lacht: „Was er maar een teeltplan voor een relatie.”

Dit is de eerste aflevering in een korte serie.