Rosamund Pike als curator Marla Grayson in ‘I Care a Lot’, die met een geriater en een verzorgingtehuis samenzweert en zo bejaarden leegschudt.

Foto Seacia Pavao / Netflix

Interview

J. Blakeson over ‘I Care a Lot’: onderschat de keiharde curator niet omdat die een vrouw is

Interview | J. Blakeson, regisseur Het uitbuiten van bejaarden door curators is een ware industrie in de VS, stelt regisseur J. Blakeson. Maar naar een onthullende documentaire kijkt niemand, met een komedie hierover wil hij mensen wakker schudden.

‘Free Britney’, de strijd van het 38-jarige, voormalig popidool Britney Spears om aan haar vaderlijke curatele te ontsnappen geeft de pikzwarte komedie I Care a Lot extra wind in de zeilen. Maar de Britse regisseur J. Blakeson was al veel eerder verontwaardigd over de Amerikaanse industrie die ouden van dagen tegen hun eigen wil en die van de familie op medische indicatie onder voogdij laat plaatsen. Waarna de curator huis en huisraad verkoopt, de bejaarde onderbrengt in een verzorgingshuis en de rekening maximaal uitmelkt voor ‘geleverde diensten’.

Een schandaal, zegt Blakeson als we begin maart drie kwartier zoomen. Het inspireerde hem tot een vileine komedie vol bizarre wendingen en gooi-en-smijtwerk waarin Rosamund Pike curator Marla speelt, die met een geriater en een verzorgingtehuis serieel samenzweert tegen ouderen – alles strikt legaal natuurlijk. Tot ze op de verkeerde oma stuit, de moeder van de opvliegende maffiabaas Roman (Peter Dinklage). Dan wordt het hard tegen hard.

Marla is een briljant personage: een lesbienne die cynisch feministische slogans inzet bij haar immorele plundertocht. Zij botst op mannelijke maffiosi die zweren bij ouderwetse intimidatie en geweld. Toch ontkent Blakeson dat I Care A Lot als strijd der seksen is bedoeld.

„Dat was althans niet mijn idee. Ik denk ook niet dat ze de film over een halve eeuw zien als typisch post-#MeToo. Ik parodieer eerder de huidige cultus van ondernemerschap, succes en geld. Bovendien is het al heel lang mijn ambitie een komedie te maken rond een extreem ambitieuze vrouw die niet haar seksualiteit inzet om te winnen, maar haar brein, lef en meedogenloosheid. Het stikt van de films over ambitieuze mannen, maar ik zie heel veel ambitieuze vrouwen, zeker in de filmindustrie.

„Wel is het zo dat maffiosi Marla stelselmatig onderschatten omdat ze een vrouw is en ook nog werkzaam in de zorg. Ze denken bij voorbaat dat ze wel doodsbang zal zijn. De strijd der seksen speelt ook een rol als in het begin van de film een kerel Marla aanvalt omdat ze zijn moeder onder curatele krijgt.”

Marla is een schoft, maar die man oogt als een MAGA-type met zijn honkbalpetje, een Trumpstemmer die zich ontmand waant.

„Voor mij is hij een typische witte man uit de middenklasse die denkt dat het recht er is om hem te dienen. Hij doet niet eens moeite om een net pak te dragen voor de rechter, hij draagt een vieze polo en jeans. En nu is hij diep geschokt en beledigd dat een vrouw hem versloeg. Een heel nieuwe ervaring, het enige wat hem rest is Marla met gescheld seksueel te vernederen. Maar dat doet haar niets.”

Hoe kwam u bij Peter Dinklage als mini-maffiabaas?

„Omdat hij een geweldige acteur is uiteraard. Maar eerlijk gezegd: Peter heeft dezelfde agent als actrice Rosamund Pike, zo gaan dingen soms in de film. Die agent vroeg: wat denk je van Peter in die rol, en ik zei: geweldig, interessante gedachte. Hij kan angstaanjagend zijn met zijn blik alleen en zijn postuur geeft toch iets extra’s, iets pikants. Peter vroeg of ik het script voor hem moest herschrijven, maar dat was niet nodig. Een maffiabaas is geen gorilla, liever niet zelfs. Hij stuurt vanachter zijn bureau zijn luitenants aan en houdt de angst erin met wat onverwacht geweld op zijn tijd.”

Bij kleine acteurs sluipt vaak iets droevigs in de rol of wordt zijn formaat iets grappigs. Bij u niet.

„Nee, dat is gemakzucht die van slechte smaak getuigt. Peter zegt zelf dat hij zelden over zijn lengte nadenkt, het bedroeft hem absoluut niet. En ik zag geen noodzaak iets met zijn lengte te doen, net zomin als met de liefdesband tussen Marla en Fran. Dat is gewoon de textuur van hun leven, van wie ze zijn.”

Peter Dinklage als maffiabaas Roman Lunyov in ‘I Care a Lot’. Foto Seacia Pavao / Netflix

Rosamund Pike is geweldig, behalve haar kan ik me alleen Charlize Theron als Marla voorstellen. Was er veel interesse voor die rol?

„Mijn script viel zeer in de smaak, maar voor veel filmsterren is ‘likeability’ een punt. Rosamund kan het absoluut niks schelen of het publiek haar leuk vindt of niet, daarom was ze ook zo fantastisch in David Finchers thriller Gone Girl. Marla is fascinerend, maar ook uiterst onsympathiek. Veel actrices zijn huiverig voor zo’n rol, Rosamund zet daar juist heel graag haar tanden in.”

Je haat Marla, maar gaat haar onwillekeurig respecteren.

„Talloze ‘captains of industry’ behandelen ondergeschikten als oud vuil, maken misbruik van slavenarbeid, zijn hebzuchtig, ontduiken belastingen, zetten dirty tricks in tegen de concurrentie. Het zakenleven is inherent louche, de helden van het kapitalisme zijn inherent louche. Marla is geen fabeldier maar gewoon een van de velen die met dubieus gedrag steenrijk hopen te worden. Het zijn onze rolmodellen, als ze ermee wegkwamen tenminste.”

Zit zo’n antikapitalistische boodschap vooraf in uw hoofd als u het script schrijft?

„Ik ben dol op entertainment die licht werpt op de complexiteit van onze samenleving. Niets is zo saai als: er is een onrecht in de wereld, dit is onze held, hij lost het in anderhalf uur op, doek. Ik ben juist een enorm fan van Doctor Strangelove, een zwarte komedie over de atoomoorlog waar je over lacht met een knoop in je darmen. Want het gaat over iets heel serieus.

„Het uitbuiten van bejaarden door curators is een ware industrie in de VS, gesanctioneerd door het recht. Maar naar een onthullende documentaire kijkt niemand en een rechtbankdrama waar ze het even oplossen sust je in slaap. Ik denk dat komedies mensen pas echt wakker schudden. Dat mensen na mijn film toch even gaan googelen hoe het zit met die curatele.”

Heeft u mensen in zo’n situatie gesproken?

„Nee, bewust niet. Dit gaat over daders, dit is geen sociaal exposé.”

U zou er dan minder de humor van inzien?

„Inderdaad. Dit is een zwarte komedie die verandert in een absurdistische thriller. Ik hoop dat je achteraf dus gaat nadenken over ons verziekte systeem. Er is zoveel zwendel gaande in de zorg, ziekenhuizen of private gevangenissen. Er is een hele industrie gebouwd op de ruggen van kwetsbare mensen wier rekening of budget je kan melken. Hoe meer privatisering in de zorg, hoe meer zwendel.”

I Care a Lot is vanaf volgende week in de bioscoop te zien.