Zelfportret van Kevita Junior

Foto Kevita Junior

Jongvolwassenen van Hindostaanse afkomst en hun ‘onzichtbare’ gemeenschap

Wat betekent het om in Nederland op te groeien met meerdere tradities en culturen? Wie of wat geeft betekenis aan jouw identiteit als je opgroeit in de Hindostaanse gemeenschap in Nederland? Op die vragen wilde fotograaf Kevita Junior een antwoord vinden. Het resultaat is haar multimediale afstudeerproject ‘Wanneer we opgroeien’, waar jongvolwassenen van Hindostaanse afkomst hun verhaal vertellen. Samen maken zij de veelzijdigheid zichtbaar van de multiculturele identiteit van hun gemeenschap.

Fazle Shairmahomed, „Toen mijn Nani [oma] naar Nederland reisde nam zij een plant mee die in Suriname beter bekend staat als de vrouwentong. De Vrouwentong groeide uit tot een grote plant en later gaf zij stekjes aan al haar kinderen en kleinkinderen. Dit is mijn plant die ik van mijn Nani heb gekregen. Zo reist deze plant jaren na haar reis verder via de vele generaties binnen de familie”. Foto Kevita Junior

Fazle maakt voornamelijk dekoloniserende rituelen, waarbij hij gebruik maakt van altaren zoals deze. „Dit is mijn volledige altaar: schaal, kokos schelp met water, zeeschelp, Koran tekst, rozenwater, lavendel bladeren, kruidnagel poeder, een kleine spiegel, wierookhouder met wierook, palo santo, kaars, en Boze Oog. Dit altaar staat altijd in mijn woonruimte en is zichtbaar voor iedereen. Het is gecreëerd om verbinding te maken met de voorouders, en met elkaar. Eenieder die zich in mijn ruimte bevindt wordt hiermee uitgenodigd om het gesprek aan te gaan over de relatie met de voorouders. Tijdens een gezamenlijk ritueel gaan we ook met elkaar in gesprek, waarmee we hopelijk komen tot meer erkenning voor de geschiedenis waarop wij bouwen en de healing die noodzakelijk is.”Foto Kevita Junior

Fazle: „Dit is een artificiële pauwenveer, die ik heb gekocht bij Bharat Kings in Den Haag. De pauwenveer is voornamelijk in de Indiase en Surinaamse culturen een van de symbolen ter bescherming van De Boze Oog. Ik heb deze graag dichtbijmijn altaar en prominent in mijn woning zodat eenieder die binnenkomt dit ook directziet en alle negatieve energie daarin wordtopgezogen Foto Kevita Junior

De handen van Kevita Junior’s moeder. Kevita „Ik vraag aan mijn moeder of ik haar mag fotograferen. Een week later sta ik met mijn camera in de woonkamer. Mijn moeder is al een tijdje bezig met zichzelf mooi maken. Een paar keer komt ze naar beneden en vraagt dan elke keer of ze er goed uit ziet, waarna ze daarna weer naar boven vertrekt om toch nog even iets anders aan te doen. Wanneer mijn moeder voor de camera staat, zie ik haar nadenken over haar houding. Al snel gaat het over haar handen. Ze zegt: ‘ik moet even zorgen dat die ongelakte nagels niet op de foto komen’. Ik zie haar haar handen in elkaar vouwen”. Foto Kevita Junior

Shivani Raghoenath houdt zich dagelijks bezig met vrouwenemancipatie en werkt als casusreggiseur voor de gemeente Den Haag. Foto Kevita Junior

Kevita: „Mijn moeder is Hindostaans en hindoeïstisch. In de woonkamer van mijn ouderlijk huis staan in de vensterbank achter de rode gordijnen planten die een groot deel van het raam vult.” Foto Kevita Junior

„Mijn moeder noemt dit‘godsplanten’, heilige planten die geluk brengen en beschermingbieden.” Foto Kevita Junior

Rocher Koendjbiharie is queer, schrijver en activist. Hij is hoofdredacteur van @expreszo.nl en schrijft ook voor andere platforms zoals De Correspondent, OneWorld en Lilith Magazine. Foto Kevita Junior

Deze zwarte kraal heet ‘Ogri ai’. Ogri ai is letterlijk vertaald ‘boze oog’ vanuit het Sranantongo en staat voor geloof in de creools-Surinaamse cultuur aan de schadelijke invloed van iemands blik, het boze oog, waar vooral kleine kinderen heel gevoelig voor zijn. Foto Kevita Junior

Tilottema Kalpoe zit in het tweede jaar van de opleiding Art & Research aan de St. Joost | Art & Design School. Foto Kevita Junior

Foto Kevita Junior