Recensie

Recensie Media

Clickbait wil ‘iets’ met sociale media doen, maar mist originele inzichten

Serie In Clickbait wordt de perfect ogende gezinsman Nick Brewer ontvoerd, waarna zijn duistere dubbelleven op YouTube wordt onthuld. Wat een kritische ontleding van sociale media had kunnen zijn, blijft inconsistent en warrig.

Adrian Grenier speelt de ontvoerde vader Nick Brewer in Clickbait.
Adrian Grenier speelt de ontvoerde vader Nick Brewer in Clickbait. Beeld Netflix


Clickbait

Van: Tony Ayres en Christian White

Met: Adrian Grenier, Zoe Kazan, Betty Gabriel

Nu te zien op Netflix

●●●●●

Hoe goed ken je iemand ooit écht? Hebben zelfs mensen die je het meest dierbaar zijn altijd alsnog geheimen voor je? De nieuwe Netflix-serie Clickbait gaat in op die vraag, nadat een perfect ogende gezinsman een duister dubbelleven lijkt te leiden. Daarbij spelen sociale media een paradoxale rol: ze kunnen iemands verborgen kanten zowel openbaren als verhuld houden.

Clickbait knalt gelijk het plot in: ideale schoonzoon en vader van twee kinderen Nick Brewer (Adrian Grenier) wordt op een ochtend ontvoerd, wat zijn gezin en zus moeten vernemen via YouTube. Daar wordt een video geüpload waar een angstig kijkende Nick twee borden omhoog houdt: „Ik mishandel vrouwen” en „Bij vijf miljoen views sterf ik”. Zo kennen vrouw (Betty Gabriel) en zus (Zoe Kazan) Nick helemaal niet, maar als het filmpje viral gaat en de views oplopen, wordt snel actie ondernemen steeds urgenter.

Bij de zoektocht naar Brewer wordt goed de spanning weergeven tussen het kalme en gedegen, maar trage politieonderzoek versus het publiek dat jachtig met zelfgebouwde opsporings-apps, geocaching en Open-source intelligence in de weer gaat – en via sociale media zowel waardevolle aanwijzingen achterhaalt als schadelijke desinformatie verspreidt.

Zonder heldere boodschap

De goede en veelbelovende opzet ten spijt is Clickbait qua uitvoering helaas een teleurstelling. De zogenaamd kritische ontleding van digitale media is warrig, inconsistent en zonder heldere boodschap. Clickbait lijkt daardoor de zoveelste serie of film die ‘iets’ met de dystopische kanten van social media wil doen, zonder originele inzichten te bieden.

Wat daarbij niet helpt is dat gekozen is voor een grote cast aan karakters, waarvan de meesten weinig diepgang vertonen en nauwelijks uitgewerkt worden. Dat zou je wel verwachten met de Lost-achtige opzet, waarbij je het drama steeds vanuit het perspectief van één betrokkene beleeft. De nieuwsgierigheid naar de dader (die weinigen correct zullen raden) in de whodunnit kan de kijker nog gemotiveerd houden, maar emotioneel meeleven met zulke vlakke personages zal uitblijven.

Het concept had mogelijk beter gewerkt als Black Mirror-aflevering dan als zes uur durende serie. Het prikkelend spelen met de spanningsboog is een kunst en balanceeract die de makers van Clickbait niet hebben verstaan. Als veel te laat dan eindelijk die zieke plottwist komt die ervoor zorgt dat je aan het scherm gekluisterd blijft, is het leed al geleden.