Het filmfestival van Venetië wil, in tegenstelling tot Cannes, de rode loper wél uitleggen voor Netflix

Filmfestival van Venetië Het filmfestival van Venetië opent woensdag met Madres paralelas. Dit keer geen meesterwerk, maar gewoon een goede nieuwe film van Pedro Almodóvar.

Logo van de 78ste editie van het filmfestival van Venetië.
Logo van de 78ste editie van het filmfestival van Venetië. Foto Miguel Medina/AFP

Alles lijkt bij het oude te zijn gebleven bij de 78ste editie van het filmfestival van Venetië. Het oudste filmfestival ter wereld, dat woensdag van start ging, hoefde vanwege de coronacrisis niet uit te wijken naar een online-editie. Hollywoodsterren als Matt Damon, Kirsten Dunst en Benedict Cumberbatch zullen de komende tien dagen hun opwachting maken op de rode loper. In ieder geval op papier heeft Venetië dit jaar een sterke en veelzijdige editie in het verschiet met nieuwe films van Paolo Sorrentino (È stata la mano di Dio), Jane Campion (The Power of the Dog) en Ridley Scott (The Last Duel).

Tegelijkertijd is alles nog steeds niet normaal. Gevaccineerde festivalgangers moeten hun medische status elektronisch op hun festivalpas vastleggen, zodat ze ongehinderd het festivalterrein kunnen betreden. Ongevaccineerde bezoekers moeten zich met grote regelmaat laten testen en het aantal bezoekers van de filmzalen is gehalveerd. In de beroemde Sala Grande van het Palazzo del Cinema passen zo ineens nog maar 518 in plaats van 1.031 bezoekers. Mondkapjes zijn verplicht.

Zelfs de rode loper is onzichtbaar gemaakt door een hoge schutting. Fans hoeven daarom niet naar het festivalpaleis te komen in de hoop een glimp van de sterren op te vangen.

Blockbuster

Een normaal festival onder abnormale omstandigheden, dat is misschien nog de beste typering. Producenten lijken in ieder geval niet langer te willen wachten met het vrijgeven van films van regisseurs op de A-lijst. Het filmfestival van Cannes had in de zomer nog last van producenten die met name Amerikaanse films achterhielden in de hoop op betere tijden. Daar is inmiddels veel minder sprake van. Filmstudio Warner lanceert vrijdag het sciencefiction-spektakel Dune van regisseur Denis Villeneuve met Timothée Chalamet; een potentiële blockbuster waar de studio hoge verwachtingen van heeft.

Een deel van de Oscar-campagnes zal in de komende tien dagen van start gaan en Venetië wil anders dan Cannes, waar alleen bioscoopfilms mogen meedoen, de rode loper wél uitleggen voor streaminggigant Netflix. Bijvoorbeeld het fraai gefilmde, broeierige familiedrama The Power of the Dog van Jane Campion met Benedict Cumberbatch die als een ware familietiran op een ranch in Montana aan het begin van de twintigste eeuw ver buiten zijn gebruikelijke ‘comfort zone’ gaat. Ook wordt veel verwacht van Spencer van de Chileense filmmaker Pablo Larraín met Kristen Stewart als prinses Diana vóór haar scheiding van prins Charles. Larraín maakte eerder de indringende biopic Jackie over Jacqueline Kennedy na de moord op JFK.

Geen uitschieter

Het festival gaat ook min of meer conventioneel van start met een nieuwe film van de zeer productieve Spaanse meester Pedro Almodóvar; een vaste waarde in de Europese film. In Madres paralelas speelt Penélope Cruz fotograaf Janis, die op al wat latere leeftijd onverwacht zwanger wordt. In het ziekenhuis komt ze naast tienermoeder Ana te liggen. Tussen de vrouwen ontstaat een warme vriendschap, die zwaar wordt beproefd door melodramatische en thriller-achtige wendingen.

Almodóvars vorige film, het zeer persoonlijke Dolor y gloria, was een meesterwerk. Madres paralelas is niet zo’n uitschieter, maar gewoon een goede nieuwe film van Almodóvar. Hij is en blijft een filmmaker die vasthoudt aan zijn eigen thema’s en ideeën, terwijl hij tegelijkertijd op wonderbaarlijke wijze zijn frisheid weet te behouden.