Gevangen op je iPhone, doodgeknuffeld door Google

Marc Hijink

Een computerspel maakt meer kapot dan je lief is. Vandaar dat Chinese kinderen niet langer dan drie uur per week online mogen gamen. Het is ‘opium voor de geest’, vindt de communistische partij. Ondertussen, in de kapitalistische wereld, brengt één verslavend computerspel niet alleen jonge hersencellen aan het wankelen, maar hele techreuzen.

Het gaat om het populaire Fortnite, een online schietspel van gameontwikkelaar Epic, met meer dan 350 miljoen spelers.

De downloadwinkels van Apple en Google vragen doorgaans 30 procent commissie over elke digitale aankoop, ook voor Fortnite-spelers. Epic probeerde daaronderuit te komen en werd uit de downloadwinkels gegooid. Waarna Epic terugsloeg met een dubbelloops antitrust-aanklacht tegen zowel Google als Apple. 

Les één van deze appstore-oorlog: de game-industrie is de grootste tak van de entertainmentbranche en laat zich niet zo makkelijk knechten als de muziekindustrie.

En les twee: ga ervanuit dat elke mail die je stuurt of hebt gestuurd, tegen je gebruikt kan worden in een rechtszaak.

De Epic-zaak legde een enorme stapel geheime distributiedeals en andere onderonsjes bloot. The Verge zette de sappigste documenten op een rij. Bijvoorbeeld: in een mail in 2010 spoort Steve Jobs de Apple-top aan „om alle producten te koppelen en klanten op te sluiten in ons ecosysteem”.

Apple heeft er ook een handje van om te succesvolle apps die klanten kunnen weglokken naar concurrenten weg te ‘filteren’ uit de downloadwinkel. „Al bouwen Google en Amazon goede producten, ze mogen niet in het rijtje populaire apps verschijnen”, staat in een van de mails.

Alle ontwikkelaars worden gelijk behandeld, bezwoer Tim Cook ooit. Maar een bekende naam als Netflix blijkt veel minder commissie te betalen dan andere appbouwers.

Apple heeft de App Store grondig dichtgetimmerd en staat niet toe dat je op iPhones software downloadt buiten de officiële winkel om. Bij Android kan dat wel, maar Google verzon iets anders om concurrentie voor de Google Play Store te dwarsbomen. Google betaalde een hogere vergoeding aan fabrikanten van Androidtelefoons als ze geen andere downloadwinkels installeerden. Ook bedacht Google ‘Project Hug’: als gameontwikkelaars de Play Store niet verlieten – in het kielzog van Epic – kregen ze een ‘knuffel’ in de vorm van extra promotie.

Daar zit je dan, als ontwikkelaar. Gevangen door Apple en doodgeknuffeld door Google. Vandaar dat Epic zijn queeste tegen de hoge afdracht in de downloadwinkels ‘Project Liberty’ doopte. En vandaar dat andere ontwikkelaars, zoals Spotify, aansluiting bij Epic zochten.

De appeconomie is een economisch wonder, juicht Apple. Ook voor de winkelbeheerders zelf: in 2020 zou Apple 64 miljard dollar aan de App Store verdiend hebben. Google houdt de winkelomzet onder de pet, maar zou in 2019 11,2 miljard dollar met de Play Store verdiend hebben. De marge van 62 procent heeft melkkoestatus.

Toegegeven, Apple deed vorige week een knievalletje om te schikken met een andere groep boze appontwikkelaars. Zij mogen hun gebruikers via een mail wijzen op alternatieve betaalmogelijkheden, buiten de App Store. Ook steekt Apple 100 miljoen dollar in een fonds voor kleine appbouwers.

Heel sympathiek allemaal. Wellicht stemt het de rechter gunstig voor het uiteindelijke oordeel in de Epic-zaak. Maar nu al is de mythe ontkracht dat downloadwinkels eerlijke doorgeefluiken zijn, waarin de beheerders zichzelf niet bevoordelen.

In een appstore struikelt het kapitalisme al snel over zijn eigen voeten: bedrijven worden te groot, te machtig en hongerig naar meer. Op het verslavende af.

Marc Hijink schrijft op deze plek elke woensdag over technologie. Twitter: @MarcHijinkNRC

In een eerdere versie van deze column stond dat Chinese kinderen één uur per week online mogen gamen. Dat is aangepast op 1 september.

Reageren

Reageren op dit artikel kan alleen met een abonnement. Heeft u al een abonnement, log dan hieronder in.