Opinie

‘Cora laat mij in de steek’

Frits Abrahams

Aan sommige teksten mag je nooit iets veranderen omdat ze zo’n onovertrefbaar staaltje van geloofwaardigheid óf ongeloofwaardigheid zijn. Neem de tweet van premier Rutte naar aanleiding van het vertrek van Cora van Nieuwenhuizen als minister van Infrastructuur en Waterstaat. „Vandaag draagt @CvNieuwenhuizen haar ministerspost over aan @Barbara_Visser1 omdat zij een nieuwe baan heeft. Ik bedank Cora voor de fijne samenwerking en haar grote verdienste op het gebied van verkeersveiligheid, bereikbaarheid en klimaatadaptatie. Ik wens Barbara veel succes!”

Ik vermoed dat de premier omwille van zijn geloofwaardigheid veel liever de volgende tweet had verzonden: „Cora van Nieuwenhuizen laat mij, haar land en haar partij, de VVD, in de steek. Het is een diepe schande. Alles heeft ze aan mij te danken, zonder mij zou ze niet in de Tweede Kamer, het Europees Parlement en in mijn kabinet zijn gekomen. Wat krijg ik ervoor terug? Mevrouw stapt op. Tussentijds. Ze krijgt een leuk baantje als lobbyist bij een club die goede contacten wil in de Haagse politiek. Bedankt, Cora! Laat mij het maar weer uitleggen voor de tv-camera’s! Eerst die tuthola van D66 die halsoverkop weg wilde – en nu jij. Vond je soms dat je al genoeg had bereikt op het gebied van klimaatadaptatie? Nou, ik niet! En heel Nederland niet! Ik hoop dat Barbara meer succes heeft!”

Van Rutte wordt beweerd dat hij soms in woede kan uitbarsten (wie niet, trouwens?), maar liever zou ik hem prijzen om zijn voorbeeldige zelfbeheersing. Die is mij al eerder opgevallen. Welke premier is ooit zo geteisterd als hij door allerlei treurige ontwikkelingen in zijn (derde) kabinet, nota bene met name rond partijgenoten?

De ministers Zijlstra (Buitenlandse Zaken), Wiebes (Economische Zaken en Klimaat), Van ’t Wout (idem), Bruins (Medische Zorg en Sport) en staatssecretaris Harbers (Justitie en Veiligheid) moesten aftreden – allen VVD. Ik heb opgezocht wat Rutte destijds over het vertrek van deze bewindslieden zei; alleen over Van ’t Wout vond ik geen tekst.

Over Zijlstra, die loog over een bezoek aan Poetin: „Ik vind hem geloofwaardig omdat de inhoud van het verhaal niet ter discussie staat.”

Over Wiebes die vanwege de Toeslagenaffaire aftrad: „Hij heeft vaak bijgedragen aan oplossingen over ingewikkelde vraagstukken en we gaan hem missen.”

Over Bruins die overspannen raakte: „Dat heeft te maken met oververmoeidheid [en] de onzekerheid over hoe lang dat herstel dan gaat duren.”

Over Harbers die asielcijfers verdoezelde: „Politiek kan hard zijn. […] Zijn afweging is zuiver. Maar ongelofelijk spijtig dat we als kabinet afscheid moeten nemen van deze talentvolle en betrokken liberaal.”

Een premier die in ieder geval uiterlijk zó rustig blijft onder al dat gedoe met liegende, dan wel overspannen of ronduit deserterende ministers, verdient ons aller respect. Als het kabinet maar lang genoeg demissionair blijft, is de kans groot dat Rutte als enige overblijft. Misschien een wenkend perspectief voor hem? Nooit meer smoezen hoeven verzinnen voor falende bewindslieden, nooit meer spottende vragen van de pers beantwoorden, nooit meer insinuerende tweets incasseren – het premierschap kan op die manier een ideale ambtsvervulling worden met de duur van een heel leven.