‘Gescheiden zijn is hardlopen of stilstaan’

Spitsuur Maaike van Kaam (42) was na haar scheiding klaar met haar kantoorbaan en stortte zich op een opleiding tot docent Nederlands. Met haar ex-man kan ze nog goed door één deur. Samen zorgen ze voor de kinderen.

Maaike: „Er hangen bij mij schema’s op de deur met wanneer de kinderen op de schermen mogen, maar daar onderhandelen ze zich meestal wel weer uit.” Foto David Galjaard
Maaike: „Er hangen bij mij schema’s op de deur met wanneer de kinderen op de schermen mogen, maar daar onderhandelen ze zich meestal wel weer uit.”

Foto David Galjaard

Maaike: „Mijn kinderen gaan morgen met vakantie met hun vader en komen vandaag nog de hele dag spullen ophalen. Aan de ene kant vind ik dat heel fijn, want dan zie ik ze nog even. Aan de andere kant is het ook een beetje rommelig. Als ze naar mij komen, stuur ik hem altijd een lijstje met ‘denk je hier en hier aan’. Hij denkt pas de dag voor hij met vakantie aan wat er nodig is. Soms lijkt het me zo fijn om een man te zijn!

„We zijn nu vijf jaar uit elkaar en we kunnen heel goed door één deur, dat scheelt. We wonen gelukkig maar vijf minuten bij elkaar vandaan en de kinderen kunnen nu zelf heen en weer fietsen, dat scheelt ook. Eigenlijk heb je als je gescheiden bent, veel meer met elkaar te maken dan wanneer je onder één dak woont. Je hebt veel meer overleg nodig. De meeste dingen hebben ze wel in beide huizen, maar schoenen bijvoorbeeld niet. Als het mooi weer is lopen ze hier soms op slippers weg, maar dan zitten ze later zonder schoenen bij hun vader.

„Op een gewone schooldag sta ik om kwart voor zeven op. Dan douche ik en ga ik naar beneden om ontbijt en de broodtrommels te maken. Mijn zoontje is meestal al wakker. Om kwart voor acht ontbijten hij en ik samen, mijn dochter komt om vijf voor acht naar beneden. Ze fietsen zelf naar school. Als zij de deur uit zijn, ruim ik op, zet ik koffie en ga ik meestal wat voor mijn studie doen of naar mijn werk. Dan fiets ik over de hei naar Laren. Op dinsdag ga ik de deur uit voordat zij naar school gaan – ook wel lekker om dan de boel gewoon achter me te laten.

„De kinderen komen op vrijdagavond bij mij en gaan dan woensdagavond naar hem, waar ze vijf nachten blijven. Daarna zijn ze twee nachten bij mij, en dan weer twee nachten bij hem, waarna ze op vrijdagavond weer naar mij komen. Vakanties zijn gelijk verdeeld. Verjaardagen vieren we samen. Ik ga daar ontbijten of hij hier. We eten bij een pizzarestaurant met z’n vieren en dan is er ook nog het kinderfeestje. We zijn veertien jaar samen geweest, dus je blijft ook heel erg vertrouwd met elkaar.”

Hartkloppingen

Maaike: „Vlak voor corona kreeg ik last van hartkloppingen. De scheiding was nog niet zo lang geleden, ik heb een tijdje thuis gezeten met burn-outklachten. Ik voelde fysiek dat ik het werk dat ik deed niet meer kon doen. Het was een kantoorbaan en ik was erin uitgeleerd.

„Toen ben ik naar Buitenkunst gegaan, waar je creatieve workshops kunt volgen. Door het schrijven daar voelde ik dat ik iets wilde met Nederlands. Ik ben ook echt dol op lezen. Toen mijn werk bij het Centraal Museum stopte, heb ik me ingeschreven voor de opleiding tot docent Nederlands. De opleiding duurt vier jaar en ik heb nu het eerste jaar gehad.

„Daarnaast ben ik net begonnen met een parttimebaan als docent Nederlands op een internationale school in Laren. Daar werk ik twaalf uur per week. Ik denk weleens: straks red ik het niet met twee dagen lesgeven, een dag college, de studielast van twintig uur per week, voorbereiden van alle lessen, huishouden en de kinderen. Het is wel veel! In de weekenden dat de kinderen er niet zijn, doe ik extra veel aan mijn studie- en lesvoorbereiding.

„Na half drie, als de kinderen thuis zijn, krijg ik meestal niets meer gedaan. Ze hebben honger, zijn iets kwijt of moeten ergens naartoe worden gebracht of worden gehaald. Mijn zoontje gaat op maandag naar paardrijden en op woensdag naar tennis. Mijn dochter spreekt vaak af met vriendinnen na school. Ze gaan naar de Albert Heijn of hun haar verven. Meestal eten we rond een uur of zes. Er hangen schema’s op de deur wanneer ze op de schermen mogen, maar daar onderhandelen ze zich meestal wel weer uit. Mijn zoontje gaat om negen uur naar bed, mijn dochter zegt half tien, maar vaak gaat haar kamerdeur daarna dicht en gaat ze nog lezen of rommelen. Soms komt ze ook om half elf nog even langs om gezellig te kletsen, maar ik wil het liefste om tien uur slapen.”

Geen salaris

Maaike: „Het is weleens eng dat er niet nog een salaris is waarop ik kan terugvallen. We hebben gelukkig wel de kinderrekening waar we naar draaglast aan bijdragen en waarop ook de kinderbijslag wordt gestort. Mijn ex-man draagt ruim vier keer zoveel bij als ik. Hij werkt fulltime en verdient meer. Ik betaal ongeveer 130 euro per maand, hij 560. Ik heb gelukkig wat spaargeld en ben ook gewoon minder gaan uitgeven. Corona hielp daar wel heel erg bij, want we konden ook niet naar de horeca. Soms trakteert een vriendin me als we ergens gaan eten. Laatst zag ik iemand met heel leuke sneakers van Adidas, die ben ik gewoon op Marktplaats gaan zoeken.

„Gescheiden zijn is hardlopen of stilstaan. Als ik alleen ben, kan ik ’s ochtends in bed met koffie de krant te lezen. Heerlijk. ’s Avonds ga ik vaak bij vrienden eten en zaterdagochtend padellen met de buren [een sport tussen squash en tennis]. Soms zit ik ook weleens te Netflixen of lees ik een boek op de bank omdat ik echt moet bijkomen. Het kan ook wel intens zijn, twee weken met de kinderen alleen. Alles moet uit mij komen. Het liefst had ik de studie afgemaakt zonder de druk die ik nu voel om inkomen binnen te brengen, maar ik ga ervan uit dat het goed komt.

„Ik ben heel blij dat ik een fijn koophuis heb en het is ook niet zo dat we alleen maar witte boterhammen met pindakaas eten. Als je echt iets anders wilt doen qua werk, kan het. Ook als je alleen bent.”

In Spitsuur vertellen stellen en singles hoe zij werk en privé combineren. Meedoen? Mail naar werk@nrc.nl