PSV leek zo dichtbij, maar als het echt moet gebeuren lukt het niet

Europees voetbal Geen Champions League voor PSV dit seizoen. De return tegen Benfica, dat een uur lang met tien man speelde, eindigde in 0-0.

PSV-aanvaller Mario Götze (rechts) in duel met Lucas Verissimo, verdediger van Benfica.
PSV-aanvaller Mario Götze (rechts) in duel met Lucas Verissimo, verdediger van Benfica. Foto Maurice van Steen/ANP

Roger Schmidt en wisselen. Sinds hij vorig jaar zomer neerstreek in Eindhoven, wekte de trainer van PSV de nodige verbazing met zijn bijna wekelijkse ingrepen in de basisopstelling. „Schmidt rouleert zich een ongeluk”, kopte De Telegraaf eens. En dat was niet vleiend bedoeld.

In zijn eerste jaar bij PSV werd de Duitser soms weggezet als een kermisexploitant die de controle over zijn carrousel was verloren. Wat soms ook paradoxaal was. Eindelijk had een Nederlandse club buiten de gebaande paden durven denken met het aanstellen van een eigentijdse trainer met eigen ideeën, maar vervolgens werd het vreemd gevonden dat hij aan diezelfde ideeën bleef vasthouden.

In wedstrijdverslagen stond steevast dat Schmidt weer wijzigingen had doorgevoerd – altijd dat ene woord: wéér.

Schmidt bleef er stoïcijns onder. Het mocht dan een clubrecord zijn dat hij halverwege het seizoen 34 spelers had gebruikt (drie elftallen), voor hem was het niet meer dan logisch. Een kort en vol seizoen, midweekse wedstrijden, een coronagolf in de selectie; zelfs spelers als Cody Gakpo, Philipp Max en Mario Götze haalde hij geregeld voortijdig naar de kant. Hij kende hun data, hun fysieke limieten, zei hij dan. Teleurstelling bij bankzitters begreep hij. Blije bankzitters bestaan immers niet.

Toch kwam de eindstand van de Eredivisie de beeldvorming niet ten goede. Zestien punten minder dan Ajax … Was de ex-trainer van het flitsende Red Bull Salzburg werkelijk de juiste man voor PSV?

Dertig miljoen euro

Dit seizoen doet Schmidt het niet anders, maar ditmaal lijkt hij wél te worden begrepen. In plaats van warrig heet het logisch dat hij wederom met spelers rouleert en dinsdag ook tegen Benfica weer met een andere basisopstelling speelde dan afgelopen zaterdag tegen SC Cambuur: tot de vijf wijzigingen behoorden onder anderen Götze, Max en dribbelrevelatie Noni Madueke. Zij hebben de afgelopen weken minder minuten hoeven maken en tot dusverre had dat geen sportieve gevolgen. Integendeel. Tot de play-offs van de Champions League won PSV alles wat er te winnen viel, inclusief alle confrontaties in de eerdere voorrondes, tegen Galatasaray en Midtjylland.

Nu moest het daarentegen écht gebeuren, in wat voor PSV de belangrijkste wedstrijd van 2021 zou gaan worden, deel twee van het beslissende tweeluik tegen Benfica, de club die in Eindhoven zoveel nostalgie en melancholie opwekt omdat het de tegenstander was in de gewonnen Europa Cup 1-finale van 1988. Enkele helden van toen zaten dinsdag ook in het stadion. Gesoigneerde meneren op het ereterras, eens een dreamteam onder leiding van Guus Hiddink, nu uitgenodigd om toe te zien hoe hun verre opvolgers een 2-1 achterstand moesten goedmaken in de jacht op een ticket voor het meest prestigieuze toernooi ter wereld.

Zeker dertig miljoen euro – zoveel is dat ticket voor PSV waard. Inkomsten die óók van waarde zijn voor de Eredivisie als geheel, omdat het PSV meer financiële slagkracht geeft in de achtervolging op Ajax, dat als landskampioen al verzekerd is van deelname én de bijbehorende miljoenen.

Veelzeggend is dat PSV weliswaar aast op twee nieuwe spelers, maar die niet voor dinsdagavond wilde aantrekken. Met een verliezerspremie van vijf miljoen heeft technisch manager John de Jong een stuk minder te besteden dan met de ruim dertig miljoen die wordt bijgeschreven als PSV wel zou doordringen tot de laatste 32.

Een moeilijke opgave was het wel. Ook nadat Benfica al na een halfuur met tien man verder moest spelen na de tweede gele kaart van Lucas Verissimo. Een domme actie, waar de Portugezen niet per definitie kwetsbaarder van werden. Defensief hielden ze hun zaakjes keurig op orde. Zeker toen spits Adel Taarabt plaatsmaakte voor ex-Ajacied Jan Vertonghen.

Meer balbezit

PSV had twee keer zoveel de bal als Benfica. Van Sangaré ging-ie naar Götze, van Max naar Gakpo, van Ramalho naar Boscagli en terug. Maar de waarde daarvan? Geen supporter die het bij het koffiezetapparaat over balbezitpercentages zal hebben. Wel over de megakans van Eran Zahavi. Hoe kreeg de spits ’m tegen de lat zonder keeper in het doel? Het was de beste kans van de avond, na de één-op-één van Madueke in de eerste helft.

Daarna begon de tijd te dringen. Schmidt bracht nog wel drie verse aanvalskrachten in de ploeg, tegelijkertijd, maar ook de pogingen van Yorbe Vertessen leverden geen treffer op, zelfs niet de kansrijke rebound.

0-0. Terwijl PSV er gevoelsmatig zo dichtbij was. Een gemiste kans voor Schmidt. Hij zal ook dit seizoen genoegen moeten nemen met de Europa League en minder budget voor de gewenste versterkingen voor zijn selectie. Hij zal het goeddeels moeten doen met wat hij al heeft: de spelers én zijn visie.