‘Deze sabbatical is een grote luxe’

Verdienen&uitgeven Rosanne Rootert nam ontslag als griffier en zet zich nu onbetaald in voor het klimaat. Ze teert op spaargeld, maar pijn doet dat niet. „Ik zou er geen betere bestemming voor kunnen bedenken.”

in

‘Ik hoorde voor het eerst van een ‘klimaatsabbatical’ via Femke Sleegers. Zij besloot zich een jaar lang kosteloos in te zetten voor het klimaat en richtte later Reclame Fossielvrij op, dat een verbod wil op reclames van de fossiele industrie, voor vliegreizen en auto’s op fossiele brandstoffen. Dat je iets zó belangrijk vindt dat je zo’n drastische keuze durft te maken, vond ik meteen onwijs stoer.

„Ik werkte als griffier bij de rechtbank in Alkmaar toen corona uitbrak. Er werd geroepen dat dit dé tijd was voor groen herstel, maar in plaats daarvan stak de regering miljarden in KLM. Dat vond ik echt bizar. Ik heb er weken over getwijfeld, maar uiteindelijk voelde ik sterk: dit is het moment. Ik nam ontslag en werk sinds oktober 2020 als campagnemedewerker voor Reclame Fossielvrij.

„Het voelt fantastisch, maar soms ook frustrerend. Zo stonden we vermeld in zes verkiezingsprogramma’s, maar een wettelijk verbod is nog niet in zicht. Daar tegenover staan hoogtepunten, zoals de gemeente Amsterdam die naar aanleiding van onze brief een motie aannam om fossiele reclames uit de stad te weren. Greta Thunberg retweette ons persbericht. Dat ging de hele wereld over!

„Als griffier was mijn leven gelijkmatiger; maar voorlopig keer ik daar niet naar terug. Ik kan nog even teren op mijn spaargeld of anders een baantje erbij nemen. Ik ben nog niet klaar met mijn missie.”

uit

‘Dat ik deze sabbatical kan nemen, is een grote luxe; daar ben ik me van bewust. Met mijn vaste baan heb ik jarenlang kunnen sparen, zo’n 20.000 euro in totaal. Nu stort ik iedere maand een bedrag van dat spaargeld op onze betaalrekening. Mijn man Lucas is naast zijn werk ook activist bij de klimaatbeweging Extinction Rebellion – van hem heb ik alle steun.

„Met onze zoons van 5 en 8 leven we zuinig. Meubels, kleding: het kan allemaal tweedehands. Wel heb ik een zwak voor nieuwe boeken. Ik heb een abonnement op de bibliotheek, maar laatst ging het in de boekhandel toch weer mis. Ik zag een prachtige nieuwe uitgave van Nils Holgersson; die kon ik niet laten liggen.

„Van het boodschappengeld schrok ik een beetje toen ik het op een rijtje zette. We doen geen wilde boodschappen, maar we eten wel biologisch – Lucas en ik meestal veganistisch. Dus dat tikt behoorlijk aan. Het geld voor de goede doelen stamt uit de tijd dat we zelf weinig vrijwilligerswerk deden en vonden dat we dan maar moesten betalen. Dat leek ons wel zo correct.

„Tijdens dit sabbaticaljaar zie ik het bedrag op onze spaarrekening slinken, maar pijn doet het niet. Ik zou er geen betere bestemming voor kunnen bedenken.”