Necrologie

Onvermoeibare stripscenarist Raoul Cauvin (82) overleden

Raoul Cauvin (1938-2021) Het bekendst werd de Belgische stripschrijver Raoul Cauvin met ‘De Blauwbloezen’. Hij was van grote invloed op vele generaties stripmakers.

Raoul Cauvin in 2012.
Raoul Cauvin in 2012. Foto Frantogian / Wikimedia Commons / CC BY-SA 3.0 https://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0/deed.nl / bewerking NRC

Afgelopen donderdag overleed Raoul Cauvin, een van de productiefste stripscenaristen uit de Franco-Belgische school. De Belg Cauvin (1938-2021) schreef talloze titels waarvan De Blauwbloezen de bekendste was. Hij verkocht 50 miljoen albums en bleef schrijven tot aan zijn dood. Cauvin werd 82 jaar.

Vrijwel zijn hele carrière, die begon in 1968, schreef Cauvin stripreeksen voor de Belgische stripuitgeverij Dupuis, bekend van het weekblad Robbedoes. Daar werd hij gekscherend de man van drie miljoen genoemd: zoveel albums verkocht Dupuis per jaar van de reeksen die hij schreef, zoals Sammy, Vrouwen in 't Wit, G. Raf Zerk, Agent 212, Lowietje, Cédric en zijn bekendste creatie: De Blauwbloezen, een humoristische stripserie over de Amerikaanse burgeroorlog, waarvan sinds 1972 maar liefst 64 albums onder zijn naam verschenen. Ook werkte hij kort aan de bekende stripverhalen van Robbedoes & Kwabbernoot en Natasja.

De Blauwbloezen waren de bekendste creatie van stripscenarist Raoul Cauvin.

Anders dan striphelden en -tekenaars hebben stripscenaristen doorgaans geen uitgesproken fanschare. Dat was wel het geval bij Cauvin. Tijdens zijn imposante loopbaan lanceerde hij talloze series die vooral aansloegen omdat hij de scenario's schreef. Hij werkte veel met jonge, nog onbekende tekenaars die door de samenwerking met Cauvin doorbraken. Stripmakers als Marc Hardy, Daniel Kox en Laudec vestigden zo hun naam.

Kwinkslag

De verhalen van Cauvin, die bekendstond als zeer bescheiden, zijn ongecompliceerd. Het merendeel is vriendelijk en humoristisch, waarbij de grappen leunen op een kwinkslag of gekkigheid. In De Blauwbloezen, die hij samen met tekenaar Lambil maakte, nam hij dikwijls een accuraat historisch gegeven als vertrekpunt. Pas in zijn latere jaren permitteerde hij zich wat meer morbide grappen – met name in de doodgraversreeks G. Raf Zerk en de ziekenhuisserie Vrouwen in 't Wit.

Door de jaren heen scherpte Cauvin deze reeksen steeds meer aan. Het werden formulestrips die langs ijzeren lijnen werden opgezet en vormgegeven. Hetzelfde deed hij met een-paginagrappen die hij telkens verder perfectioneerde: niet altijd verrassend, maar toch van hoog niveau. Het leverde hem veel navolging op, zijn scenario's werden door latere generaties stripschrijvers gezien als blauwdruk.

Fresco’s

Afgelopen mei kondigde Cauvin aan dat hij nog maar kort te leven had. Hij leed al jaren aan kanker en was uitbehandeld. Een paar weken daarvoor had hij in zijn geboorteplaats Antoing nog de nieuwe naam van het centrale plein onthuld: aan het Raoul Cauvinplein staan vijf fresco's met de beeltenissen van zijn bekendste creaties.

Intussen loopt in Spirou, de Franse evenknie van het in het Nederlands ter ziele gegane weekblad Robbedoes, het laatste Blauwbloezenverhaal dat Cauvin schreef. Het is een regulier album: Cauvin wilde geen speciaal afscheidsverhaal of eind aan de serie breien. Vanaf nu worden De Blauwbloezen, net als de meeste van zijn lopende reeksen, voortgezet door anderen.

Raoul Cauvin laat een vrouw en twee kinderen achter.