Recensie

Recensie Muziek

Zomerprogrammering van Muziekhaven in Zaanstad is een geheimtip

Kamermuziek De als kamermuziekzaal herboren kerk in Zaandam bruist van creativiteit en kwaliteit. Een kamermuziekconcert rondom Brahms bleek er een dramatische voltreffer.

Concert in Muziekhaven Zaandam, 17 augustus 2021.
Concert in Muziekhaven Zaandam, 17 augustus 2021. Foto Martin Bakker

Terwijl grootschalige muziekevenementen rouwen om de ‘Slutty Summer’, is dit een topzomer voor intieme kamermuziek. Tussen vertrouwde klassieke muziekfestivals (alleen al deze week Grachtenfestival, Zeister Muziekdagen, Stift, Orlando, Oranjewoud) is de zomerprogrammering van Muziekhaven in Zaanstad een geheimtip. De als kamermuziekzaal herboren kerk in Zaanstad bruist van creativiteit en kwaliteit. Succespijlers: bevriende klassieke musici van de hoogste kwaliteit; de kerk als een muzikale speeltuin vol onbegrensde mogelijkheden.

Voor de zomerprogrammering trokken de initiatiefnemers/eigenaren/bewoners van Muziekhaven – violistenechtpaar Maria Milstein en Mathieu van Bellen – de pianist en schrijver Thomas Beijer aan; een charmante alleskunner met een brede blik.

Beijers focus op muziek en literatuur leidde al (en leidt nog) tot fraaie vocale programma’s maar dinsdag moest de muziek spreken zonder woorden. Behalve dan die van Beijer, die je oor en luistergretigheid met korte inleidingen op scherp zette voor Brahms’ Eerste vioolsonate en Derde pianokwartet.

Brahms op de snijtafel

Met musici zo sprekend als Beijer en Milstein zijn woorden nauwelijks nodig. Milsteins spel is in zes woorden vertellend, puur, eerlijk en wars van ijdelheid. In Brahms’ Eerste vioolsonate leidde dat tot een bedachtzaam gelopen, kleurrijk parcours langs dramatische erupties en tedere terzijdes. Beijer legde in fluisterzachte, net niet stilgezette tussenpassages (Adagio) Brahms’ modulaties op de snijtafel.

Lees ook dit interview met Thomas Beijer

Het Derde pianokwartet leidde Beijer in met het voorgelezen slot uit Goethes briefroman Werther: Brahms was er zozeer door geïnspireerd dat hij zijn uitgever (vergeefs) verzocht om een illustratie van een man met een revolver tegen de slaap op het voorblad van zijn partituur.

Met gemeenschappelijke zuchten en meteen daarop volgende, akelige bonk-salvo’s valt het dramatische kwartet met de deur in huis. Dankzij de uitstekende spelers werd je als filmisch en onder hoge druk meegesleept. Celliste Quirine Viersen – in overgave, eigenheid en volheid van klank sowieso een verrukkelijke musicus om naar te kijken en luisteren - maakte met anti-schwärmerisch spel van het ‘Adagio’ een melancholiek wiegenlied.

Lees ook dit achtergrondverhaal over de totstandkoming van ‘Muziekhaven’

Wie zelf wil beleven hoe groot de vertel- en ontroerkracht is van een handvol musici in een kerkje: er volgen in Muziekhaven nog acht Zaanse zomerconcertjes voor steeds veertig toehoorders.