Recensie

Recensie Film

‘Niks vreemds aan’: swingerskomedie met moraal uit de jaren 50

Komedie De wereldvreemde sekskomedie ‘Niks vreemds aan’ zet z’n middelbare personages voortdurend buiten hun situatie, waardoor hun lotgevallen je niks kunnen schelen.

Xander (Frederik Brom) ziet een avondje swingen wel zitten, in ‘Niks vreemds aan’.
Xander (Frederik Brom) ziet een avondje swingen wel zitten, in ‘Niks vreemds aan’.

‘Dit is zo bizar toevallig dat het volkomen ongeloofwaardig zou zijn als je het zou zien in een film.’ Vier van de zes hoofdpersonen in sekskomedie Niks vreemds aan hebben ongeveer tweederde film nodig om te beseffen: van de echtelieden van twee verschillende echtparen die, op zoek naar seksueel avontuur, spontaan besluiten aan partnerruil te doen, blijken twee elkaar van vroeger te kennen.

Maar met films is het nu juist zo dat er aan de lopende band van dit soort ‘toevalligheden’ gebeuren. Het enige wat mééstal de bedoeling is dat de figuren dat niet zélf doorhebben. Niets zo vervelend als personages in een komedie die vinden dat ze zich in een grappige situatie bevinden. Die buiten hun situatie staan. Zodat hun lotgevallen je niks kunnen schelen.

Bovendien is Niks vreemds aan helemaal niet zo ongeloofwaardig dat de titel ons geruststellend moet toespreken. Wat mensen van middelbare leeftijd en wat olala. Het heeft een wereldvreemde seksuele moraal die regelrecht uit de jaren 50 lijkt getransporteerd. Een verhaallijntje over een alleenstaande vrouw en een naakte man heeft bij vlagen nog wel iets ontroerends. Over het algemeen: plaatsvervangende schaamte voor de acteurs die proberen te redden wat er te redden valt.