Recensie

Recensie Boeken

De nieuwe Stephen King is vermaak eersteklas

Iedereen leest Op deze plek schrijft NRC over de populairste boeken van dit moment. Deze week: Billy Summers, een thriller van Stephen King over een huurmoordenaar die zijn laatste kans op verlossing grijpt.

Hoe na #metoo om te gaan met seks in een roman? De Amerikaanse bestsellerauteur Stephen King (1947) lijkt daar mee te worstelen in Billy Summers, zijn 64ste roman, die deze week op plaats twee binnenkwam in de CPNB Bestseller 60.

Billy, zijn hoofdpersoon, ontfermt zich over een 21-jarige vrouw die door drie mannen is verkracht. Het leeftijdsverschil is groot, zij zou zijn dochter kunnen zijn. De twee gaan elkaar meer dan leuk vinden. Als zij avances maakt houdt Billy de boot af en dringt hij voortdurend aan op gescheiden slaapkamers. Maar van Billy’s erecties (zijn „hardste ooit”) en hoe hij daar in de badkamer vanaf komt doet King wel weer verslag.

King is een angstgrootmeester, de ‘King of Horror’. Met boeken als Carrie (1974), The Shining (1977) en It (1986) tilde hij het horrorgenre naar een hoger niveau. Zijn nieuwe roman is een thriller met slechts één knipoog naar het paranormale: een verwijzing naar het horrorhotel dat in The Shining zo’n prominente plek innam.

Billy Summers is een huurmoordenaar die zichzelf ziet als „een vuilnisman met een pistool”: hij liquideert uitsluitend slechte mensen. De hitman is eigenlijk net met pensioen als hij een bizar lucratieve opdracht krijgt aangeboden: 2 miljoen dollar voor een aanslag op een perverse moordenaar.

Billy moet denken aan alle films die hij zag over bankrovers die een laatste overval beramen, klussen die altijd faliekant fout gaan. Toch zegt hij ja, en uiteraard loopt ook zijn laatste opdracht in het honderd.

Dat de boeman wéér een pedofiel is (gaap) is King vergeven

Billy Summers valt in twee delen uiteen en ook is er sprake van een boek in een boek, zoals wel vaker bij King. Omdat hij in het plaatsje Red Bluff lang moet wachten voor zijn doelwit in beeld komt, doet de huurmoordenaar zich voor als schrijver. Een rol die Billy wel bevalt: hij speelt Monopoly met de buurkinderen, doet mee aan de straatbarbecue en besluit ook echt te gaan schrijven. Hij tekent zijn levensverhaal op: hoe hij als kind de vriend van zijn moeder doodschoot en daarna zijn belevenissen als militair sluipschutter in Irak.

Halverwege, na de aanslag, verandert Billy Summers in een road movie waarin de huurmoordenaar samen met zijn jonge vriendin op zoek gaat naar de opdrachtgever van zijn laatste aanslag, omdat die een prijs op zijn hoofd heeft gezet.

Behalve een boek in een boek, is Billy Summers ook een ode aan literatuur. Om geen argwaan te wekken doet Billy zich dommer voor dan hij is. Opdrachtgevers zien hem met stripboekjes, maar stiekem leest hij romans van Émil Zola, Thomas Hardy, William Faulkner en Ian McEwan, auteurs over wie hij enthousiast uitweidt. Dat lijkt misschien hooggegrepen in een pageturner voor op het strand, maar bij een rasverteller als King zal niet snel iemand struikelen over zijn literaire ontboezemingen.

Billy Summers is eersteklas vermaak, die dik vijfhonderd bladzijden lees je in één ruk uit. Dat de boeman wéér een pedofiel is (gaap) en die wat ongemakkelijke erecties van de hoofdpersoon zijn King vergeven.