Recensie

Recensie Muziek

Trage Stephen Fretwell weigert te kabbelen

CD-recensie De Engelse singer-songwriter is na vele jaren stilte terug met een nieuw album, ‘Busy Guy’.

Alles aan de singer-songwriterpraktijk van Stephen Fretwell is onnadrukkelijk. De Engelsman debuteerde in 2004 met het veelbelovende album Magpie, haalde er de Britse albumlijst mee en verdween geruisloos van het toneel voor studie en de opvoeding van zijn kinderen. In 2018 was er wat ophef toen de Arctic Monkeys zijn song ‘- (Untitled)’ opnamen, maar Fretwell liet zich pas dit jaar door producer Dan Carey overhalen om in twee uur zijn ironisch getitelde Busy Guy op te nemen. De tien songs zijn minimaal akoestisch en poëtisch, met titels als ‘Oval’ en ‘Copper’, waarin een mysterieus web van woorden wordt gesponnen. Los van Carey’s sporadische synthesizer legt Busy Guy de pure samenspraak vast van een stem en een gitaar. „It’s been a long time/ and time changes everything”, zingt Fretwell met Damien Rice-achtige intensiteit in ‘The Long Water’, het mooiste nummer op een album dat ondanks het trage tempo weigert te kabbelen.