Onderzoek pleit landsadvocaat Pels Rijcken vrij van fraude

Frank Oranje Er is volgens de deken van de Haagse orde van advocaten wel sprake van „tekortkomingen in de kantoororganisatie” van Pels Rijcken. Het bedrijf moet een gedragscode instellen.
Het gebouw van landsadvocaat Pels Rijcken in Den Haag.
Het gebouw van landsadvocaat Pels Rijcken in Den Haag. Foto Laurens van Putten/ANP/HH

Advocaten van landsadvocaat Pels Rijcken waren niet betrokken bij de fraude gepleegd door oud-bestuursvoorzitter Frank Oranje. Dat blijkt donderdag uit onderzoek van de deken van de Haagse Orde van advocaten. Er is wel sprake van „tekortkomingen in de kantoororganisatie”, ondanks dat het bedrijf zich aan de regels van de advocatuur houdt.

De deken neemt het de landsadvocaat onder meer kwalijk dat er binnen het bedrijf op dit moment in het bestuur geen vaste plek is voor een financieel bestuurder en dat er ten tijde van de fraude geen integriteitsbewaker (compliance officer) in dienst was. Het kantoor moet volgens de deken onder verscherpt toezicht worden gesteld, om in de gaten te houden of de gevraagde maatregelen ook daadwerkelijk ingevoerd worden. Ook moet de functie van vertrouwenspersoon binnen het kantoor versterkt worden, moet er een gedragscode komen, een integriteitsbewaker aangesteld en moet sociale veiligheid „geagendeerd” worden.

In maart van dit jaar bleek uit onderzoek van NRC dat de bestuursvoorzitter van Pels Rijcken, Frank Oranje, ruim 10 miljoen euro gestolen had van onder meer gemeenten, provincies en beleggers. Waarom het geld verduisterd werd en waar het is gebleven, is nog onduidelijk. Dinsdag werd bekend dat de nabestaanden van Oranje vastgoed verkopen om de verduisterde miljoenen te compenseren. Oranje pleegde in november 2020 zelfmoord.

Het College van Toezicht Advocatuur laat weten dat het naar aanleiding van het onderzoek van de Haagse deken gaat evalueren hoe „het toezicht op de advocatuur” heeft gefunctioneerd en of er „bredere lessen zijn te trekken voor dat toezicht”.

Lees ook: Zo geraffineerd was de grootste fraudezaak ooit binnen de Nederlandse advocatuur niet. Toch is tien miljoen euro nog zoek