Gillian Jacobs als moeder Sarah in horrorfilm Come Play.

Beeld Focus Features

Interview

Actrice Gillian Jacobs: ‘Ik speel beter als ik niet te veel nadenk’

Tijdens haar theateropleiding vonden ze haar te braaf, nu is de Amerikaanse actrice bekend van personages die ongeleide projectielen zijn.

Mensen kennen haar vooral van komedies, weet Gillian Jacobs (38), het is een van de redenen waarom ze het leuk en uitdagend vindt om ook in horror te spelen. De actrice die doorbrak met enkele onsympathieke personages waar je van gaat houden door hun gebreken, zoals Britta in sitcom Community of Mickey uit Netflixserie Love, is vanaf deze week te zien in Come Play. In deze techno-horror sluipt een eenzaam monster dat op zoek is naar een vriendje via tabletschermen het leven van een gezin binnen.

Tijdens het online gesprek met de actrice werkt het internet minder goed dan bij de personages in Come Play die in de problemen raken na het swipen door een mysterieuze app. Dat is jammer omdat we genoodzaakt zijn de camera af te zetten en bij Jacobs’ personages de discrepantie tussen haar blik en wat er over hun lippen rolt soms geestig is. Zoals in het eerste seizoen van Community (2009-2015), over een studieclubje in het Amerikaanse volwassenenonderwijs, waar Britta door de decaan in de serie als „de blondine met dat sexy Cate-Blanchet-pruilmondje” wordt gezien, maar kijkers haar ondertussen kennen als voormalige drop-out die cynische oneliners afvuurt. (Later in de serie evolueert ze naar een complexer, maar ook absurder en activistischer personage.)

In Love was Jacobs de op het eerste gezicht coole, maar met een drank- en seksverslaving worstelende Mickey die een relatie krijgt met een aardige nerd. De reden dat ze geregeld wordt gecast als wat asociale, offbeat personages, weet ze niet, vertelt de actrice. „Ik heb het nog nooit gevraagd aan een regisseur.” Maar Paul Rust, scenarist van Love en Jacobs’ geliefde in de serie, vertelde ooit dat hij de rol schreef met Jacobs in gedachten omdat zij „empathie injecteert in beschadigde mensen”.

Ze gedroeg zich te braaf

Jacobs begon al op zeer jonge leeftijd te acteren, nadat haar lagere school zich zorgen maakte. „Toen ik een jaar of acht was, belden ze mijn moeder omdat ik altijd alleen rondliep en niet speelde met andere kinderen. Ze raadden haar aan me op te geven voor buitenschoolse activiteiten. Mijn moeder die de manier waarop ik reageerde op dingen altijd al wat dramatisch vond, schreef me in voor toneellessen.” Het bleek een gouden gok. Jacobs: „Ik maakte vrienden én kreeg het gevoel dat ik ergens goed in was.”

Jacobs als Britta in sitcom Community.

Beeld Netflix

Dat Jacobs echt talent had, bleek toen ze als 17-jarige werd aangenomen op de prestigieuze theateropleiding van de New Yorkse The Juilliard School. Alleen volgde na haar toelatingstesten geen succesverhaal. In het tweede jaar dreigde ze te worden geschorst. Niet omdat ze te rebels was, zoals je zou verwachten bij iemand die later overtuigend een ongeleid projectiel als Mickey in Love zou spelen, maar juist omdat ze zich te braaf gedroeg. Ze was zo getraind als kindacteur om te doen wat mensen haar opdroegen dat docenten haar lui en passief vonden.

Tijdens mijn opleiding was ik het plezier en de liefde voor spelen kwijtgeraakt

Ze rondde de opleiding uiteindelijk af, maar met een dubbel gevoel. Jacobs: „Toen ik afstudeerde had ik geen vertrouwen meer in mijn kwaliteiten als theateracteur, hoewel ik daarvoor altijd theater heb gespeeld en wilde blijven spelen. Omdat we op Juilliard niet veel les hadden over acteren voor film en televisie concentreerde ik me dus op die audities, omdat ik dacht dat ik daar beter in was.”

Meer techniek, minder plezier

Jacobs is kritisch over opleidingen waar je als student wordt afgebroken, om ‘beter’ te worden opgebouwd. „Misschien werkt het voor sommigen, maar niet voor mij. Ik had niet veel techniek toen ik begon met de opleiding, maar hield enorm van acteren. Toen ik afstudeerde had ik meer techniek, maar was ik het plezier en de liefde voor spelen kwijtgeraakt.”

Ook werd op Julliard Jacobs gevoel voor komische timing en geestige mimiek niet opgemerkt. „Als het al over komedies ging, was dat in lessen over Shakespeare en toen ik een keer een grappige scène speelde die positieve reacties uitlokte bij mijn klasgenoten leek dat niet veel indruk te maken op de leraar.” Terwijl een goede komische acteur volgens Jacobs over dezelfde vaardigheden moet beschikken als iemand die drama speelt: „Goed kunnen luisteren naar de andere performers en daarop inspelen. Ik ben zelf bijvoorbeeld beter als ik niet te veel nadenk en vooral reageer.”

Method acting is niet haar stijl. Zo worstelt Jacobs’ personage in Love met verslavingen, maar zelf heeft de actrice nog nooit alcohol gedronken, gerookt of drugs gebruikt, omdat familieleden verslavingsproblemen hadden. Ze heeft ook nooit overwogen om eens stevig te drinken, om de katers van haar personage te kunnen spelen, vertelt ze. In eerdere interviews liet ze weten dat ze zich daarvoor vooral baseert op wat haar medespelers, scenaristen en regisseurs vertellen. Op dat vlak lijkt ze dus meer op het studieuze personage Annie uit Community, gespeeld door Alison Brie, dan op haar eigen rol in die serie.

Come Play is o.m. te zien via iTunes, Google Play, Pathé Thuis. Love en Community staan op Netflix.