Brieven

Roberto Saviano

Niet het rottend, maar het kloppend hart

Illustratie
Illustratie Cyprian Koscielniak

Ik kan mij niet aan de indruk onttrekken dat Roberto Saviano door de moord op onderzoeksjournalist Peter R. de Vries een rood waas voor zijn ogen heeft gekregen, waarna hij opnieuw het vuil over Nederland en de Nederlanders uitstortte in zijn artikel Nederland is het rottende hart van Europa (31/7). Naar mijn mening is Nederland een land

waarin het sterke koppel van de koopman en de dominee de economie bestiert. Beide zorgen ervoor dat de Nederlander een goed belegde boterham verdient. Daartoe werkt de koopman aan een uitstekend netwerk van internationale betrekkingen en legt de dominee dit netjes vast in verdragen, ook op fiscaal gebied. Maar de Nederlandse open economie trekt ook – steeds meer – gasten aan die zich een slechte koopman tonen en de dominee ten grave dragen. Deze gasten zijn al van oudsher op zoek naar landen, waar het toezicht zwak is of dit toezicht op basis van vertrouwen juist bij de burger zelf ligt. Maar ook naar landen, waar zakelijke betrekkingen niet door de ‘omerta’ worden beheerst, maar door wetgeving gericht op eerlijk zakendoen. Globalisering – men kan er alles van vinden – heeft daartoe in sterke mate bijgedragen. Een open en nette economie als die van Nederland zal meer dan andere economieën dit soort lieden aantrekken. Maar het bewustzijn groeit – anders dan Saviano suggereert – om daar een tegenwicht tegen te bieden.

Het beschuldigen van de Nederlander in het algemeen van de misdadigheid van haar inwonende criminele lieden is net zo waanzinnig als KLM van moord beschuldigen, omdat het een moordenaar heeft vervoerd. De wereld verhardt door de handel in drugs. Niet in het minst door de georganiseerde misdaad. Dat het met die handel verdiende zwarte geld een weg zoekt naar de witte bovenwereld is – hoe bizar ook - eigenlijk een logische zoektocht naar een eigen economisch systeem. Onwenselijk, omdat het economische principe geldt, dat ‘bad money always drives out good money’. Daar moet een nette economie tegenwicht aan bieden. Dat een goed systeem dan maar moet wijken voor de strijd tegen criminele organisaties – die suggestie lijkt in het verhaal van Saviano te schuilen – is het kind met het badwater weggooien. De overheid gaat de strijd aan, wederom anders dan Saviano suggereert, zonder de methode van dood en verderf van de georganiseerde misdaad over te nemen. Nederland is niet het rottend, maar het sterk kloppend hart van Europa.

Citaat Multatuli: „Het is onbillijk van ’n cirkel, de hoek te verwijten dat hij scherp is.”

Den Haag