Recensie

Recensie Film

Ernstige gay-romance schetst de anatomie van een break-up

Drama Ernstige gay romance ‘Are We Lost Forever’ heeft onverwachte tragikomische momenten, maar zijn ze ook zo bedoeld?

De liefde tussen Adrian (Björn Elgerd, links) en Hampus (Jonathan Andersson) komt tot een einde in ‘Are We Lost Forever’.
De liefde tussen Adrian (Björn Elgerd, links) en Hampus (Jonathan Andersson) komt tot een einde in ‘Are We Lost Forever’.

Zoals ze daar naast elkaar in bed zitten. Hun witte bed. Met op hun gezichten een blik die aan wanhoop en verbijstering voorbij is. Hampus en Adrian. Het is over tussen de beide jonge mannen. Het Zweedse queer drama Are We Lost Forever registreert nauwkeurig de anatomie van een break-up. Gaat over de naschok van een relatie. Over vergeetseks en vergeefseks. En daarna over die ongemakkelijke momenten dat je je ex met iemand anders tegenkomt terwijl er nog zoveel uit te praten lijkt.

Over Hampus die nog voor de inboedel verdeeld is alweer een hook-up heeft met een vriendje – Hij: „Ik had dit echt even nodig, maar ik moet nu weer naar huis.” Het vriendje: „Ik zie het, je bent nog altijd dezelfde.” En dan gaat het over Adrian, die alleen achterblijft in hun letterlijk doormidden gezaagde bed.

Eigenlijk zijn dit soort scènes best tragikomisch, maar je weet nooit helemaal zeker of dat de bedoeling van debuterend regisseur David Färdmar was, want de toon van de film is eerder ernstig, en het tempo vaak tergend traag, wat die zwaarte versterkt. Er is zoals het genre betaamt dan wel weer veel seks die de boel een beetje oppompt. En ook kwesties rondom safe-seks, seksuele manipulatie en relationele tortelduifjesseks spelen een rol in de plot.