Brieven

Strafrecht

Leven van een advocaat draait niet om rijkdom en glamour

Foto Getty Images

Erik Heijdelberg wekt in Bestrijding zware criminaliteit moet drastisch anders (25/7) de indruk dat strafrechtadvocaten maar al te graag aansluiten bij de romantische machobeelden van criminaliteit en geweld. Het is onterecht om te stellen dat men voor dit beroep kiest omwille van toekomstige rijkdom en glamour. Na drie jaar advocatenstage wordt een modaal jaarinkomen behaald en daarna stijgt dat salaris voor de meesten maar mondjesmaat door. Ondertussen draait men weken van meer dan 50 uur, aangevuld met stelselmatige onbetaalde over- en weekenduren. Een parketsecretaris bij het OM of een juridisch medewerker bij de rechtbank start in een veel hoger salaris en krijgt veel betere arbeidsvoorwaarden. En glamour? Van onze werktijd brengen we 90 procent door in verhoorkamertjes, gevangenissen, onderweg, wachtende of achter ons bureau met dossiers. Bepaald geen mediacircus. Waarom doen we het dan? Ik constateer vooral een diepgeworteld gevoel van compassie en een drang naar rechtvaardigheid. Dat doen we door een houvast te zijn voor mensen die vaak alleen staan tegenover een machtig justitieel apparaat. Het zou meneer Heijdelberg, nota bene werkzaam geweest in complexe vakgebieden die nuance vereisen, gesierd hebben als hij zich had onthouden van dergelijke ongefundeerde, ongenuanceerde en generaliserende kritiek. Het is juist dit soort populistisch gewauwel dat de fundamenten van de rechtsstaat ernstige schade toebrengt.


strafrechtadvocaat