Opinie

On-zin

Marcel van Roosmalen

Ongevraagd gesprek bij de groenteboer. Ze kenden me. Ik hen niet. Ze feliciteerden me met de geboorte van Frida van Roosmalen (0), want dat hadden ze aan de andere kant van het dorp meegekregen. „Dank u wel”, antwoordde ik op mijn allervriendelijkst.

„Drinkt ze goed?”, vroeg de vrouw. De man, worstelend met zijn houding: „Persoonlijk maakt mij dat niets uit. Echt niet.”

„Nou mij wel”, zei ik. „Want anders…”

„Zit-ie met de gebakken peren”, vulde de groenteboer aan, het zal beroepsdeformatie geweest zijn.

Ik zei dat Frida van Roosmalen goed dronk.

„Mooi”, zei de vrouw.

De man legde nog een keer uit dat hij zich niet met mijn persoonlijke leven wilde bemoeien. Hij hoopte dat het goed ging met mij, met de hele handel, maar hij had er geen wezenlijke interesse in.

„Hij vindt eigenlijk nooit wat”, zei de vrouw.

Hij: „Nee, ik vind niets. Wel lekker rustig.”

„Ook wel vermoeiend hoor”, zei de vrouw. „Dan zit je op een verjaardag wel eens met de mond vol tanden. Dan denk ik: zeg jij er eens wat van, Raymond. Maar dan nog komt er niets uit.”

Hij: „Ze motten het ’r echt uitslaan. Al zetten ze een pistool op mijn borst. Ik heb geen mening. Over niks. En ik bemoei me met niets.”

‘Borstvoeding of de fles?”, vroeg de vrouw opeens. Hij begon te jammeren. „Laat die man, nou… Dat wil hij toch helemaal niet zeggen. Wat gaat ons dat nou aan? Dat is veel te privé…” Ik merkte op dat hij er dan toch wat van vond.

Zij tegen hem: „Jij maakt het ongemakkelijk.”

Ze draaide zich nadrukkelijk richting de groenteboer en bestelde een maaltijdsalade zonder koolhydraten.

Op zijn schouders voelde hij de last om het gesprek fatsoenlijk af te ronden. Hij keek me aan en haalde de schouders op, het was alsof hij een beetje kromp.

Dat deed mijn vader ook als hij zich geen houding wist te geven.

Daarna deze zinnen: „Het regent veel, maar het is toch wel een mooie zomer. Dat heb je soms. Wel goed voor de planten.”

Ik knikte van ‘ja’ en zei erachteraan: „Veel vogels dit jaar.”

Hup, daar vloog mijn zelfrespect de winkel uit, achter die zin aan.

Marcel van Roosmalen schrijft op deze plek een wisselcolumn met Ellen Deckwitz.