Er is altijd trammelant rond ‘bikini’

Zeg bikini en er is gedoe, schrijft , en dat al sinds circa 400 na Christus.

‘Two, three, four, tell the people what she wore/ It was an itsy bitsy teenie weenie yellow polka dot bikini.” Zo luidt de monsterhit uit de jaren zestig, ook te horen in Billy Wilders film One, Two, Three waarin de Volkspolizei het nummer als marteltechniek gebruikt om een Oost-Duitser te laten bekennen een Amerikaans spion te zijn.

Altijd is er trammelant rond het woord ‘bikini’. Toen de Haagse vervoerder HTM zijn nieuwe dienst tussen Den Haag en het Scheveningse strand de ‘Bikinilijn’ doopte, reageerde GroenLinks-raadslid Mariëlle Vijver op Twitter met: „… regelrecht seksisme en niet van deze tijd”.

Zeg ‘bikini’ en er is gedoe. De tweespalt zit hem in de kern van het woord. Niet voor niets noemde de Franse auto-ingenieur Louis Réard het zwempakje dat hij in 1946 uitvond naar de atol Bikini in de Grote Oceaan waar de Amerikanen met de atoombom experimenteerden. De bedoeling was namelijk dat het minimalistische kledingstuk grote opschudding zou veroorzaken.

Het drama rond de bikini was er al in de Oudheid, zo valt althans op te maken uit mozaïeken (ca. 400 na Christus) in de ‘Kamer van de Tien Meisjes’ in de Villa Romana del Casale in het Siciliaanse stadje Piazza Armerina. Hierop zien we vrouwelijke sporters bezig in bikini: twee aan het volleyballen, een met iets dat lijkt op een rugbybal, een met gewichten in beide handen en nog twee aan het hardlopen of sprinten.

Aannemelijk is dat de vrouwen het liefst zonder kleding hadden willen sporten, net als mannen in die tijd, maar dat ze de antieke bikini’s verplicht moesten dragen, omdat vrouwelijk naakt in de openbare ruimte werd afgekeurd.

Terug in onze tijd werden de Noorse beachhandbalvrouwen zwaar beboet toen ze tijdens het EK weigerden in bikini te spelen. Weer een ander probleem heeft de Britse paralympische verspringatleet Olivia Breen. Die kreeg op een bijeenkomst in juli te horen dat haar sprint briefs te klein zijn.

Breen zei tijdens de Olympische Spelen in Tokio gewoon haar weinig verhullende, maar voor het sporten precies goed zittende bikini te zullen dragen.

Tenslotte, omdat je nu toch het bikiniliedje net als de gemartelde man in de Billy Wilder-film dágenlang in je hoofd zal horen: „… She was afraid to come out in the open/ And so a blanket around her she wore.”

Een kernproef in 1946. Foto USAPSC